Header Vietnam / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag volgens de beschrijving van de reisorganisatie:

Route dag 9 : Hué – Hoi An:
Op weg naar Hoi An rijden we over de magnifieke Wolkenpas. We stoppen bij het wereldberoemde China Beach in Danang, het surfparadijs van Amerikaanse soldaten tijdens de Vietnamoorlog. Daarna komen we aan in één van de leukste plaatsen van Vietnam: Hoi An. In deze schilderachtige plaats vindt u een indrukwekkend cultureel erfgoed en langs de rivier vindt u elke ochtend een drukke markt. Het hele stadje straalt een unieke sfeer uit.

Overnachting: Thuy Dong 3 Hotel – Hoi An. (Voor meer foto's van dit hotel, zie artikel foto's hotels Vietnam).



Vanochtend is de wake up call om 06.30 uur. Ik heb heerlijk geslapen. Ik kleed me aan en zet mijn koffer buiten de deur. Deze moet om 07.00 uur weer buiten de deur staan. Het is tijd voor vertrek naar het volgende hotel. Het ontbijt is weer zeer uitgebreid. Na het lekkere ontbijt loop ik terug naar mijn kamer om de rest van mijn spullen te halen. Ik ben nog zo vroeg dat ik zelfs nog tijd heb om een begin te maken met mijn reisverslag van vandaag. Om 07.45 uur check ik uit. Buiten regent het, ik hoop dat het straks weer droog is. We hebben een rit van 120 kilometer voor de boeg. Tegen de middag zullen we in het stadje Hoi An aankomen. Dit stadje staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. In de bus hangen ballonnen want er is een jarige job aan boord. In de bus wordt verteld dat de totale afstand tussen Hanoi en Saigon 1.750 kilometer is. Wij hebben een totale route van ongeveer 3.000 kilometer in deze 21 dagen.

Om 08.00 uur vertrekken we uit Hué. We krijgen onderweg uitleg over de verschillende nummerplaten die gehanteerd worden: wit is voor de burgers, blauw is voor de regeringsmensen en diplomaten en rood is voor de militairen. Ook de eerste twee cijfers hebben een betekenis, bijvoorbeeld alles wat begint met 50 t/m 56 komt uit Hanoi. We zien onderweg veel eucalyptusbomen. Bij een stokerij wordt een stop gemaakt. Hier wordt de olie gemaakt en ook voor de liefhebbers verkocht. Het is zo leuk om zo het lokale leven langs de kant van de weg te zien, al denk ik dat er hier elke keer als ze er langs komen gestopt wordt.

Weer terug in de bus horen we over het Tet. Alle inwoners van Vietnam gaan in deze periode naar huis en gedurende deze twee weken in januari is het heel moeilijk om aan bus- of treintickets te komen. De tarieven liggen hoog, een vliegticket Hanoi-Saigon kost $ 80,--, de trein kost $ 40,-- en de bussen die we onderweg elke keer tegenkomen kosten dan $ 30,--. De treinen moeten over een enkel spoor, enkel bij stations is een dubbelspoor en kunnen de treinen elkaar passeren. Tijdens het Tet zijn er drie dagen heel belangrijk, dag één is voor de familie en ouders, dag twee voor kennissen en dag drie is voor pagodebezoek.

We maken een koffiestop op een leuk plekje aan het water. We drinken onze koffie en in het winkeltje dat bij het restaurant hoort zien we een plattegrond van Vietnam die velen kopen en die we later door Jan of Thuan laten intekenen. Het is een leuk plekje voor de koffiestop.

We rijden nog maar net of we komen bij een spoorwegovergang stil te staan. Het is grappig om te zien dat hier de tijd echt achter loopt, een spoorwegbeambte die totaal geen haast heeft, doet heel rustig handmatig de slagbomen naar beneden, gaat op haar gemakje zitten wachten tot de trein is gepasseerd en opent dan weer de slagbomen zodat iedereen verder kan. Op de trein zit iemand boven op het dak, wij denken dat hij geen kaartje heeft gekocht en op deze manier meereist. Erg comfortabel zal het niet zijn.

We rijden de Wolkenpas over, volgens de boeken een klimatologische grens tussen Noord- en Zuid-Vietnam. Aan de voet van de pas maken we een stop waar we een leuk uitzicht hebben. We rijden de pas op en maken op de top weer een stop en zien in de verte Danang liggen. We lopen hier een stukje, waar je gek van wordt zijn de lokale verkopers overal. (Voor foto's van de eucalyptusoliestokerij, het lunchadres, de Wolkenpas en Danang, zie foto's onderweg).

Boten op China Beach in Danang

Weer beneden aan de andere kant van de Wolkenpas komen we uit bij China Beach in Danang, een voor de Amerikanen bekende plek tijdens de Vietnamoorlog. Op het strand liggen de traditionele bootjes, in eentje ga ik even zitten voor een foto. De lokale vissers doen hun ding en zijn gewoon aan het werk. Met de bootjes gaan ze het water op om hun maaltje vis bij elkaar te vangen.

Na deze stop rijden we door naar Hoi An. In de bus gaat een lijst rond om optionele excursies door te geven. De komende dagen zullen dat My Son, een fietsexcursie en een eventuele massage zijn. Vanavond is het diner voor de hele groep om 19.30 uur. Het diner is in restaurant Cargo in Hoi An. Ik geef me op voor My Son en de fietsexcursie. We zijn in Hoi An aangekomen. De lunch wordt gebruikt in een restaurant in het centrum van het stadje: Ngoc Tuyet. We krijgen een samengestelde menukaart. Het eten is heerlijk en wat een heerlijke plek voor deze lunch. Midden in het centrum van Hoi An.

Mijn kamer in het Thuy Dong Hotel in Hoi An

 

 

We rijden eerst naar het hotel om daar tijd voor ons zelf te hebben. Om 14.30 uur worden we in de lobby verwacht. We zullen een stadswandeling door het historische centrum van dit stadje maken. We logeren deze paar nachten in het Thuy Dong 3 Hotel dat iets buiten het centrum ligt, maar het centrum is heel dichtbij en gemakkelijk te lopen. De kamers worden toegewezen. Ik heb een kamer beneden met uitzicht op het zwembad. Het is geen ideale plek, want iedereen kan, als hij/zij bij het zwembad ligt, naar binnen kijken. De gordijnen blijven deze dagen dan ook gesloten. Er zijn ook kamers aan de voorkant van het hotel, degenen die hier verblijven, hebben geen uitzicht en ze hebben het rumoer van de straat. Daar heb ik gelukkig geen last van.

Om 14.30 uur is iedereen weer present voor de wandeling door Hoi An. We lopen als eerste naar de Japanse Brug. Jan heeft toegangsbewijzen moeten kopen, dit komt ten goede aan de renovatie van de binnenstad, maar zonder die toegangsbewijzen kom je dus nergens in. Het oude stadje ziet er erg gezellig uit. Heel veel winkels, vooral kleding, souvenirs, schilderijen en andere hebbedingetjes. Verder zijn er veel restaurants en bars. We lopen hier door de binnenstad en dus over de Japanse Brug. Ik ga hier later in mijn eigen tijd nog wel een keer naar terug, want in mijn ogen lopen we veel te snel door Hoi An om alles goed en rustig te zien. Onderweg zien we een grappig bordje buiten staan met: Hallo Holland, goedkoper dan in de Hema!! Kom binnen zien is kopen… Koop nu op = op. We lopen langs de markt en bij het water langs.

Inwoonster van Hoi An

In restaurant Cargo krijgt de jarige job twee taarten aangeboden. Eén is met passievrucht en de ander is een chocoladetaart. Het ziet er erg lekker uit en het smaakt ook erg lekker. Ik heb een stukje van de chocoladetaart gekozen. Na deze theepauze hebben we eigen tijd. Ik verken met twee anderen het stadje. We lopen de lokale markt over waar weer overal vlees en vis (zo onhygiënisch wordt verkocht), groente en andere dingen verhandeld worden. Je kunt hier gewoon op straat eten, nee dank u, ik heb geen zin om ziek te worden. Bij een tempeltje gaan we even een kijkje nemen en we genieten van het lokale straatleven. We kijken ook nog in een weverij. Hier worden de prachtigste schilderijen en matten gemaakt.

Om 18.00 uur zijn we terug in het hotel. Ik douche me en schrijf mijn reisverslag van deze dag. Om 19.25 uur lopen we met een bijna complete groep naar restaurant Cargo waar we vanmiddag tijdens de theebreak ook hebben gezeten. We zitten weer boven. Ik kies voor kip met ham en kaas en vooraf een garnalencocktail. Ook nu heb ik heerlijk gegeten. In de stad lopen veel straatmuzikanten rond. Wat opvalt, is dat er wel erg jonge kinderen bij zijn.

We lopen terug naar het hotel door de smalle straatjes. Ik ga op mijn kamer aan mijn reisverslag werken en een mail naar het thuisfront sturen. De was voor morgen ligt klaar. Ik laat morgen door de buurvrouw van het hotel de was doen. Deze vrouw is de echtgenote van de fietsverhuurder. Hij verzorgt morgen de fietsen tijdens de fietsexcursie. Ik ga lekker slapen.

Het weer: Licht bewolktlicht bewolkt en ± 30° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 9 van mijn rondreis door Vietnam reisde ik van Hué naar Hoi An en maakte een eerste kennismaking met het in mijn ogen mooiste stadje van Vietnam. Alles over de negende dag van mijn reis door Vietnam lees je hier. Lees je mee? #vietnam #hoian #reisverslag #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment