Europa, Nederland, Wandelingen

Oudste wandelroute van Nederland etappe 6 t/m 9 : Zeist – Elst

Gepubliceerd: 15 augustus 2025
Laatste update datum: 17 mei 2026
0 reacties

Home | Nederland | Wandelingen | Oudste wandelroute van Nederland etappe 6 t/m 9 : Zeist – Elst

Een verslag van etappe 6 t/m 9 van de lange-afstandswandeling Oudste wandelroute van Nederland. Deze vier etappes lopen van Zeist naar Elst. Mijn belevenissen en mijn route leest u in dit artikel.

Mijn eerste lange afstandswandeling was het Westerborkpad. Tijdens deze wandeling werd het idee geboren om meer lange afstandswandelingen etappe voor etappe te lopen. Mijn keuze viel op de Oudste wandelroute van Nederland die loopt van Station Amsterdam-Muiderpoort naar Station Arnhem Centraal Station. Als u de routebeschrijving van de ANWB aanhoudt bent u na 150 verdeeld over 6 etappes in Arnhem. Maar de lengte van de etappes tussen 21 en 30 kilometer is voor mij veel te ver. Ik heb mijn eigen indeling gemaakt. Ik ga na elke etappe naar mijn eigen huis, omdat het voor mij anders niet vol te houden is. In dit artikel neem ik u mee naar etappe 6 t/m 9:

Etappe 6 : Zeist – Maarn
Etappe 7 : Maarn – Doorn
Etappe 8 : Doorn – Leersum
Etappe 9 : Leersum – Elst

Wat is de Oudste wandelroute van Nederland

De eerste bewegwijzerde wandelroute van Nederland werd in 1914 door de ANWB geopend. De tweede voorzitter van de ANWB, de heer Pos, kwam met het idee om een bewegwijzerde wandelroute dwars door Nederland te maken als promotie voor de ANWB. Het dagelijks bestuur plaatste in de Kampioen een vacature om het hele traject in kaart te brengen. Er waren maar liefst 242 sollicitanten. J.D.H. Beckering, kapitein van het Indische Leger, was degene die de route mocht uitwerken.

De wandelroute was bewegwijzerd met ruim zevenhonderd bordjes. Daarnaast stonden onderweg vier stenen informatiepanelen. Ook werd er een boekje met extra informatie en wandelkaarten uitgegeven. Het hele project kostte 3000 gulden. Op 26 mei 1914 werd deze wandelroute geopend. Het traject werd in 1951 geactualiseerd. In 2011 werd de oorspronkelijke route opnieuw in kaart gebracht. Ongeveer 80% van de wandelroute is nog steeds te lopen over dezelfde wegen en paden als toen. De overige 20 procent is niet meer af te leggen omdat het Nederland is veranderd.

In het boekje ‘Te voet van Amsterdam naar Arnhem’ uit 1914 staat de oudste wandelroute van de ANWB beschreven: 150 kilometer van Station Amsterdam Muiderpoort, via het Gein naar het Gooi, Utrechtse Heuvelrug (Hilversum, Zeist, Maarn, Doorn, Amerongen), Rhenen, Wageningen, Heelsum, Oosterbeek en eindpunt Arnhem. Online heb ik een PDF bestand gevonden met het oorspronkelijke boekje van de Oudste wandelroute van Nederland.

De Oudste wandelroute van Nederland is door de ANWB verdeeld in zes etappes. De lengte van de etappes varieert van 21 tot 30 kilometer. De afstanden zijn voor mij te lang daarom heb ik mijn eigen etappe-indeling gemaakt. De route is vlak en voor ongeveer de helft verhard. Ik heb thuis de gratis ANWB Eropuit app gedownload om onderweg te kunnen navigeren mocht het nodig zijn. Op de website van de ANWB kunt u de routebeschrijving en de GPS-bestanden downloaden. De ANWB heeft per etappe parkeerterreinen en bus- en treinhaltes vermeld, altijd handig als u uw eigen indeling maakt. De ANWB heeft ook campingsuggesties opgenomen in de route.

Onderweg kunt u aan het begin/eind van de etappe borden tegenkomen met een kaart, QR code en informatie.

Etappe 6 : Zeist - Maarn

Deze zesde etappe begint bij de bushalte om de hoek van Slot Zeist in Zeist. U kunt kiezen om nog een bezoek te brengen aan Slot Zeist en de tuinen om het slot of om direct te beginnen met de route.

De kunstwerken aan beide kanten van de Nassau Odiklaan vallen op. Ze zijn onderdeel van de beeldenroute met 47 kunstwerken in het centrum van Zeist en rond Slot Zeist.

Links en rechts van de Nassau Odiklaan staan bijzondere gebouwen aan het Zusterplein aan de rechterkant en het Broederplein aan de linkerkant. In een van de gebouwen aan het Broederplein is de Huisartsopleiding Utrecht gevestigd. Dit is het terrein van de gemeenschap van de Hernhutters (Evangelisch Broederschap). De Hernhutters een religieuze, protestantse groepering die rond 1750 naar Zeist kwam en zich rond het slot vestigde. De Hernhutters zijn wars van dogmatische standpunten en leggen de klemtoon op de navolging van Jezus. De stichter Von Zinzendorff meende dat het oordeel van God niet in de toekomst ligt, maar dat het al over de mensen al uitgesproken was met Goede Vrijdag. Daarom mogen mensen vrij leven. De Hernhutters in Zeist bestonden vooral uit geloofsvluchtelingen uit Bohemen, Moravië en verschillende Europese landen die samen met rijke Amsterdamse kooplieden de gemeente hebben opgericht. De gemeenschap voorzag in het eigen onderhoud, waarbij de rijken de armen hielpen en er een bepaalde mate van gelijkheid bestond. Op het terrein van Slot Zeist verschenen na de stichting al snel allerlei ambachtelijke bedrijfjes, zoals een bierbrouwerij en een textielhandel, waaruit tenslotte een complete huisindustrie voortkwam.

Slot Zeist is een slot uit de 17e eeuw. Het slot is omgeven door een Engels landschapspark en het Broeder- en Zusterplein. De eerste bewoner van Slot Zeist was Willem van Nassau, heer van Odijk en kleinzoon van prins Maurits. In 1745 werd Slot Zeist gekocht door de koopman Cornelis Schellinger. In 1746 schonk hij een gedeelte van het slot aan de hernhutters dat zou dienen als hun hoofdkwartier in Nederland. De hernhutters lieten voor het slot een Broeder- en Zusterplein aanleggen. In 1830 werd Jan Elias Huydecoper de nieuwe eigenaar. Hij gaf aan Jan David Zocher de opdracht om de achtertuin te ontwikkelen tot een landschapspark. Het barokke interieur werd aangepast aan de empirestijl die toen de mode was. De grote barokke muurschildering in het trappenhuis overleefde deze ingreep omdat die rechtstreeks op de muur was geschilderd. In 1924 werd het slot door de gemeente Zeist gekocht. De stijlzalen van het slot zijn alleen tijdens rondleidingen te bezoeken. De Slottuin is openbaar toegankelijk tussen 09.00 en 17.00 uur.
Website

Via de Lageweg loopt u tot aan het drukke kruispunt met de Driebergseweg. Deze weg steekt u over en loopt aan de overkant landgoed van Hoog Beek en Royen op. Aan de andere kant van het water staat een landhuis. Het landgoed is onderdeel van het Utrechts Landschap. U loopt de lange laan met mooie groene bomen door. Het park Hoog Beek en Royen is in 1824 aangelegd in opdracht van Albert Voombergh in de Engelse landschapsstijl van tuinarchitect J.D. Zocher. Typerend zijn de slingerende waterpartijen, boomgroepen en gebogen paden.

U steekt een drukke weg over en loop verder langs de Pavia. Pavia behoorde vroeger tot Hoog Beek en Royen, maar werd in 1850 afgesplitst. Het bezit een wit landhuis op een heuvel in neoclassicistische stijl. Het landhuis heeft vele functies gehad waaronder meisjesinternaat, appartementengebouw en opvanghuis voor vluchtelingen. Nu is dit een zorgcomplex voor ouderen.

U loopt langs het gesloten De Boswerf in het Zeisterbos. Het Zeisterbos is één van de oudste bossen van de Utrechtse Heuvelrug. De Boswerf heeft een natuurspeelbos, een kleine beestjestuin en een bijenstal. Langs mooie bospaden met af en toe een stukje met lelietjes van dalen komt u na het oversteken van de Jagersingel uit bij de Stuifheuvel. De Stuifheuvel is ontstaan als werkverschaffingsproject in de jaren dertig van de vorige eeuw. Werkelozen groeven twee vijvers op het Oranje-Nassauplein en van het zand van de afgraving werd de Stuifheuvel gemaakt.

Via een kaarsrecht pad komt u uit op de Woudenbergseweg. Links ligt het Fletcher Hotel-Restaurant Oud London. Via het fietspad van de Woudenbergseweg loopt u langs de KNVB campus, met een beeldentuin direct aan het begin van de laan. Hier staan sinds 2000 beelden van voetballers die door Johan Cruijff in 1999 in zijn favoriete elftal zijn opgenomen met grote namen als Faas Wilkes, Abe Lenstra, Johan Neeskens, Ruud Gullit, Frank Rijkaard en Marco van Basten en natuurlijk de grootste Nederlandse voetballer alles tijden, Johan Cruijff. De coach is Rinus Michels. Later zijn beelden van Dennis Bergkamp en trainster Sarina Wiegman toegevoegd aan het beeldenpark. Ook het beeld van de Hollandse leeuw ontbreekt niet.

U loopt de Woudenbergseweg af. Net voor het Beauforthuis steekt u de drukke Woudenbergseweg over en duikt de bossen weer in. Het Beauforthuis is ooit begonnen als boerderij Heidenoord. De heer Stoop, een steenrijke Amsterdamse bankier, kocht aan het begin van de 19e eeuw het gebied rond Heidenoord. De boerderij werd een landbouwschool dat niet goed aangeschreven stond. Na het overlijden van de heer Stoop bouwden zijn dochter en schoonzoon Beaufort een kerkje pal achter de boerderij. De arme bevolking van Austerlitz kon hier kerkdiensten bezoeken en hoefden niet elke keer 6 kilometer te lopen om in Zeist een kerkdienst te bezoeken. De kerk bestond tot 1984. In 1989 werd het gebouw een theatercafé met podium. Toen kreeg het ook zijn huidige naam: Beauforthuis. De route gaat via mooie, brede beukenlanen. Het volgen van de route wordt iets makkelijker want de route volgt de route van één van de Lange-Afstand-Wandelpaden (LAW’s) in Nederland: het Trekvogelpad. Deze wandelroute wordt met rood-witte bordjes aangegeven.

U loopt langs het Witte Huis en Bosschuur d’Ouwe Kamp door de bossen van Landgoed Den Treek-Henschoten.

Bij de Pyramide van Austerlitz slaat u rechtsaf en loop rond de Pyramide. Helaas is de Pyramide van Austerlitz gesloten.

De Pyramide van Austerlitz werd aan het begin van de 19e eeuw gebouwd ter ere van Napoleon in 1805 de slag om het Tsjechische Austerlitz van de Oostenrijkse en Russische troepen won. De Franse generaal De Marmont gaf in 1805 de legerplaats in het ‘dorp zonder naam’ op de kale heide ten oosten van Zeist de naam Austerlitz. Na het vertrek van het leger werd het terrein gekocht door François Hubert, die de heidevelden liet ontginnen. Hij gaf de aanzet tot het ontstaan van de boswachterij Austerlitz. Op het hoogste punt van de boswachterij (en de Utrechtse Heuvelrug) liet werd de piramide gebouwd. Het is een 33 meter hoog monument bestaande uit een grasheuvel met een stenen obelisk, geïnspireerd op de Pyramides van Gizeh in Egypte. Bij het toegangshek staan de openingstijden: Donderdag t/m zondag: 12.00-16.00 uur.
Website

U loopt een halve cirkel om de piramide heen. Aan de andere kant heeft u zicht op de trap naar boven. Na de Pyramide steekt u de Zeisterweg over. Dit is Landgoed Den Treek-Henschoten. Hier gaat de droge natuur van de hoger gelegen Utrechtse Heuvelrug over in de natte natuur van de lager gelegen Gelderse Vallei en dat geeft een grote variatie in natuurtypen en flora en fauna. Op natte heidegebieden vindt u dopheide, klokjesgentiaan en zonnedauw. In vennen groeit veenpluis en leven libellen en watersnippen. Het landgoed bestaat uit bosbouwgebied met grove den, lariks, inlandse eik en Amerikaanse eik. Willem Hendrik de Beaufort kocht in 1807 de buitenplaats Den Treek met omringende bossen en landerijen. Zijn kleinzoon Johannes Bernardus de Beaufort trouwde met Cornelia van Asch van Wijck. De nazaten beheren nog steeds het huidige familielandgoed.

U komt uit bij de Koepel van Stoop, een theehuis op een water hoger gelegen deel. Dit theehuis werd in 1840 in neoclassicistische stijl door tuinarchitect J.D. Zocher gebouwd. De heer Stoop, de Amsterdamse bankier, was opdrachtgever. De theekoepel staat op het hoogste punt van de Utrechtse Heuvelrug. De heer Stoop was eigenaar van een aantal bos- en heidepercelen in de omgeving van Zeist. Hij wilde hier een buitenplaats bouwen. Deze kwam er niet. De Koepel van Stoop wordt door Het Beauforthuis gebruikt voor mini-concertjes en bijeenkomsten.

De route gaat door een relatief open gedeelte in het bos. Na een open vlakte met een landhuis duikt u de bossen weer in. Het pad volgt nog altijd het Trekvogelpad. Vlak voor u Maarn in loopt, wandelt u langs een heus kabouterdorp.

Aan het eind van het pad is bij de N227. Dit is het einde van deze etappe. Wilt u met de trein naar huis, dan loopt u via de Poortse Bos en de Tuindorpweg naar het station van Maarn. Dat is nog een eindje lopen. Het laatste deel loopt parallel aan het spoor.

Route

Deze 6e etappe van de Oudste wandelroute van Nederland loopt van Zeist naar Maarn.

Afstand

De totale afstand van deze 6e etappe van de Oudste wandelroute van Nederland tussen Zeist en Maarn bedraagt 14,5 kilometer, inclusief het deel vanaf de oversteek van de N227 naar het station van Maarn.

Bezienswaardigheden onderweg

Slot Zeist met de slottuin, een slot uit de 17e eeuw die alleen tijdens een rondleiding te bezichtigen is.
Pyramide van Austerlitz: een 33 meter hoog monument bestaande uit een grasheuvel met een stenen obelisk, geïnspireerd op de Pyramides van Gizeh in Egypte.

Bereikbaarheid

Zeist is met buslijn 50 van Syntus bereikbaar vanuit Utrecht Centraal Station. Deze buslijn stopt bij bushalte Het Rond, bij het hek van Slot Zeist, het beginpunt van deze zesde etappe. U kunt ook de trein nemen naar treinstation Driebergen-Zeist, daar bus 74 naar Zeist nemen en uitstappen uit bij bushalte Het Rond/Lageweg. Dit is bij bij het hek van Slot Zeist, het beginpunt van deze etappe.

Vanaf Maarn gaan er treinen via Driebergen-Zeist en Bunnik naar Utrecht Centraal Station en eindpunt Breukelen of de andere kant op naar Rhenen via Veenendaal.

Overnachten

In Zeist en Maarn en omgeving zijn verschillende accommodaties waar u kunt overnachten.

Een aanrader is ook het Fletcher Hotel-Restaurant Oud London aan de rand van Zeist aan het begin van de Woudenbergseweg.

Onderweg zijn er ook genoeg natuurhuisjes in Zeist en Maarn en omgeving te boeken waar u in de natuur kunt uitrusten van uw wandeling. De natuurhuisjes liggen vaak diep verscholen in de bossen.

Etappe 7 : Maarn - Doorn

Deze zevende etappe begint op het station van Maarn.Als u ook met de trein komt moet u vanaf Station Maarn via de Tuindorpweg en het Poortse Bos naar het stoplicht de drukke doorgaande weg tussen Cothen/Doorn en Leusden lopen. Dit is het begin van deze etappe naar Doorn. Bij de kruising bij het stoplicht slaat u linksaf. Aan de rechterkant staat de H. Theresia van het Kindje Jezus kerk, een katholieke kerk waar de deuren waren geopend. U kunt een kijkje nemen in de kapel. De rest van de kerk is niet toegankelijk.Na het A12-viaduct en het oversteken van de weg en de parkeerplaats komt uit op Landgoed Stameren. Dit landgoed is 63 hectare groot en is onderdeel van het Utrechts Landschap. Op Landgoed Stameren zijn veel boomsoorten en verwilderde rododendrons te zien. Het huis Stameren werd in 1904/1905 gebouwd voor Willem Gerrit, omringd door een parkachtige tuin. Daarvan restten nog een paar solitaire bomen, een heideveldje (beschermd Rijksmonument) een monumentale oprijlaan en een niervormige vijver. Het pad gaat glooiend.

U wandelt langs een open veld. Dit is Landgoed Den Treek-Henschoten. Via de verharde Stamerweg, het Nederlands Veteraneninstituut en de Van Braam Houckgeestkazerne van het Korps Mariniers loopt u door de poort van Landgoed Beukenrode. Op de oude poort staat op beide pijlers Beuken en Rode. Het onverharde pad loopt langs het hek van de kazerne.

Aan het eind van het pad komt u uit op de Driebergsestraatweg. Hier loopt u een stuk verhard via het fietspad richting Doorn. Net voorbij de bushalte van lijn 50 steekt u de straat over en loopt het bos weer in. Het is aan het begin een doodlopende weg waar in het begin nog auto’s mogen komen en daarna is bos weer voor de wandelaars. Achter het hek bevindt zich landgoed Aardenburg. Het is het terrein voor revaliderende militairen. Het gebied eromheen bestaat uit loofbossen en landerijen met grote boerderijen. Aan het eind van de Molenweg arriveert u in Doorn. In het centrum, bij het stadhuis, van Doorn staat het oorlogsmonument van Doorn. Het is een vierkante zuil van kalksteen, bekroond met een beeld van een ineengestrengeld gezin, dat op afstand de vorm van een vlam aanneemt. De zuil staat symbool voor het einde van de strijd en het herwinnen van de vrijheid.

Aan de overkant staat de Sint Martinus kerk, de katholieke kerk van Doorn. Een eindje verderop, voorbij het stadhuis, staat de Maartenskerk. In het gras voor de kerk staat een standbeeld van Vestdijk, een beroemde inwoner van Doorn.

U kunt er voor kiezen om Huis Doorn te bezoeken. Om bij Museum Huis Doorn te komen loopt u via de Langbroekerweg voorbij de parkeerplaats voor bezoekers naar het poortgebouw. De kassa voor het Museum Huis Doorn is in het poortgebouw gevestigd. Hier koopt u uw entreeticket. Entree is € 15,– of gratis met uw museumkaart. In het poortgebouw kunt u een plattegrond meenemen van het terrein.

Huis Doorn werd na de Duitse nederlaag in de Eerste Wereldoorlog gekocht door de Duitse Keizer Wilhelm II (1859-1941). Hij vluchtte na de oorlog in 1918 naar Nederland. In 1941 is hij overleden en bijgezet in het mausoleum op het terrein van het landgoed. De Duitse keizer werd door de geallieerden als één van de hoofdschuldigen van de oorlog gezien. Er dreigt een revolutie in Duitsland. De keizer vlucht naar Nederland, dat neutraal was in de oorlog, en wordt gedwongen afstand te doen van de troon. Via een lobby van koningin Wilhelmina krijgt hij asiel in Nederland. Hij koopt na verloop van tijd Huis Doorn. De inrichting, meubels, schilderijen, porselein en zilverwerk komen met toestemming van de toenmalige Duitse regering uit Potsdam en Berlijn. Maar liefst 64! volle treinwagons hebben alle spullen naar Nederland vervoerd. In jaren ’30 hoopt Wilhelm nog dat de nazi’s de monarchie zullen herstellen, maar het tegendeel blijkt waar. Zijn frustraties leefde hij uit op de bomen van het parkbos. Hij velde er naar verluid meer dan 10.000. Na de dood van de keizer in 1941 is er aan de inrichting van Huis Doorn niets meer veranderd. Het landhuis heeft 18 vertrekken met kunstschatten.

Op het landgoed zijn een aantal gebouwen te zien:

Het poortgebouw, de toegang tot het landgoed en in 1921 gebouwd in opdracht van Wilhelm II.
De kapel stamt uit het midden van de 19e eeuw.
De duiventil dateert uit 1840.
In het paviljoen worden tentoonstellingen gehouden over de Eerste Wereldoorlog. De tentoonstelling ‘Tusschen twee vuren’ wordt de rol van Nederland in de jaren 1914-1918 uitgelicht.
In het Dienstengebouw uit 1919 woonden zestien personeelsleden.
In de Oranjerie kunt u genieten van een kop koffie/thee met iets lekkers.
In het mausoleum is Wilhelm II bijgezet. Het mausoleum is niet toegankelijk.
Huis Doorn: hier woonde de vroegere Duitse keizer Wilhelm II in ballingschap tussen 1920 en 1941. De Eerste Wereldoorlog was verloren. In 1918 kreeg hij politiek asiel. Het huis is tijdens een rondleiding te bezoeken. U krijgt een beeld van de wooncultuur van de keizer en zijn gezin.
De rozentuin dateert uit 1903. Hier werden in 1920 rozen en rododendrons geplant. De rozentuin is opgedragen aan de overleden keizerin Auguste Victoria.
Houtopslagplaats van Wilhelm II. Houthakken was een hobby van de voormalige keizer.

Tijdens een rondleiding door Museum Huis Doorn loopt u door vele ruimtes met alle pracht en praal, zoals:

Vestibule
Rookkamer
Gobelinkamer, de ontvangstkamer
Eetkamer
Dienkamer
Hessische Wohnung, het gastenverblijf
Overloop
Rustkamer en garderobe met het sterfbed van de voormalige keizer in 1941
Bibliotheek en toren met werkkamer
Rustkamer van Hermine
Bad- en slaapkamer
Salon van Hermine
Keuken

Website: Museum Huis Doorn

Lees meer: Museum Huis Doorn in Doorn
Bekijk ook: Foto’s van Museum Huis Doorn in Doorn

Aan de drukke doorgaande weg in het centrum van Doorn staat de bushalte Doorn Centrum richting Driebergen-Zeist en Utrecht Centraal Station. Dit is het officiële eindpunt van deze zevende etappe.