Mijn 9e bezoek aan de Amsterdamse Waterleidingduinen in 2023 is op 17 oktober. Ik loop deze dag de zwarte wandelroute De Zilk in de Amsterdamse Waterleidingduinen vanaf ingang De Zilk, een wandelroute van 9,1 kilometer. Elke ingang heeft een korte en lange wandelroute die aangegeven staan met gekleurde paaltjes. Deze wandelroute wordt aangegeven met de zwarte routepaaltjes. Deze route gaat via de kopjesduinen, oude percelen met eiken hakhout, de Roggepan, langs het grensraster met het Zweefvliegveld, langs het Grote Vlak naar het Haasveld. En via de Vogelenvelderweg kom ik weer uit bij ingang De Zilk. Op het Haasveld stond vroeger een duinboerderij. De greppels uit die tijd zijn nog zichtbaar in het landschap.
Ik fiets via Hillegom en De Zilk naar de ingang De Zilk van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Als ik deze zwarte wandelroute loop is het bronst in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Pas aan het eind van mijn wandeling bij het Haasveld hoor ik de damherten burlen en zie en vooral hoor ik geweigekletter. Tot aan het Haasveld heb ik amper damherten gezien en als ik ze gezien heb, is het van grote afstand.
Vanaf ingang De Zilk volg ik via de klinkerweg de zwarte paaltjesroute die hier nog samenloopt met de paarse wandelroute. Maar dat verandert al snel, want voorbij de Y-kruising waar ik het zandpad oploop het bos in, sla ik linksaf bij de kruising met verschillende paden. De paarse route gaat rechtdoor. Ik loop door het bos naar het Paardenkerkhof. Ook loop ik hele stukken door het bos. Wat opvalt zijn de vele varens in het bos en op de open vlakten. Ik zie af en toe borden dat daar het duingebied hersteld wordt. In en rond het Paardenkerkhof worden de velden beheerd met adelaarsvarens. Deze varens zijn bosvarens, maar het zijn er iets te veel geworden, wat ten koste gaat van het grijs duingebied, een habitattype dat de beheerders van de Amsterdamse Waterleidingduinen in stand willen houden en willen uitbreiden. De adelaarsvarens worden gemaaid en er worden stuifkuilen aangelegd om de dynamiek te vergroten en om grassoorten, kruiden en mossen meer ruimte te geven.
Pas aan het eind van de afrastering zie ik twee damherten op het terrein van het zweefvliegveld.
Na de duinen kom ik weer in een bosgebied uit. In het bos hoor ik gewei gekletter en zie in een flits een damhert weg sprinten. Ik heb het gevecht in het dichte bos niet gezien.
Het Haasveld was vroeger een jachtveld waar een duinboerderij stond. De greppels uit die tijd zijn nog duidelijk zichtbaar in het landschap. Om heel eerlijk te zijn heb ik er niet opgelet want ik hoor in ene geburl in de verte.
Ik zie ook meer en meer damherten. Ik wijk een paar keer van mijn pad af. Een eindje verderop hoor ik weer geweigekletter. Dit keer staan de bokken vlak langs de kant van de weg maar wel zo dat het moeilijk fotograferen is omdat er takken van de struiken voor zitten. Ik wil de situatie ook niet verstoren dus moet ik dat maar even voor lief nemen. Na het gevecht lopen de damherten elk een kant op en wordt het weer stil.
Ik loop door het bos naar de Vogelenvelderbrug over het Oosterkanaal. Ik steek deze brug over en loop terug naar ingang De Zilk. Dit is een redelijk lang stuk. Het landschap is mooi en de weg loopt af en toe flink omhoog en naar beneden.
Hieronder vindt u een impressie van de door mij gemaakte foto’s tijdens deze wandeling door de Amsterdamse Waterleidingduinen op 17 oktober 2023. Geniet van de foto’s.
In de afgelopen jaren heb ik veel wandelingen in de Amsterdamse Waterleidingduinen gemaakt.
Tips voor uw reis naar de provincie Zuid-Holland
Bewaar op Pinterest
