Header Zuid-Afrika / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag volgens de beschrijving van de reisorganisatie:

Route dag 11: Drakensbergen:
Vrije dag om dit prachtige gebied op een sportieve manier te verkennen. U kunt leuke wandeltochten maken, gaan paardrijden of gewoon genieten van uw resort. Maar u heeft ook de mogelijkheid om vandaag een spectaculaire tocht via de Sani Pass te maken naar Lesotho, het hoogst gelegen koninkrijk. Ooit was de Sani Pass een smal pad waar te voet en per ezel wol en mohair naar beneden werden gebracht in ruil voor dekens, kleding en maïsmeel. Tegenwoordig gaat er een bredere, maar zeker niet minder spectaculaire weg omhoog. In de laatste 8 km stijgt u nog 1000 meter! Deze weg is dan ook alleen toegankelijk met een 4WD. In Lesotho kunt u genieten van een drankje in het hoogste café van Afrika op 2874 meter (optioneel).

Optioneel: Drakensbergen: Sani Pass dagtour: ZAR 640,-- p.p.

Overnachting: Sani Pass Hotel & Leisure Resort – Drakensbergen. (Voor meer foto's van dit hotel, zie artikel foto's hotels Zuid-Afrika).



We mogen vanochtend 'uitslapen'. De wekker gaat dit keer pas om 07.30 uur. Ik kleed me aan en pak mijn spullen voor vandaag bij elkaar. Op naar het ontbijt. Het is een overdadig ontbijt met heel veel keuze. Na het ontbijt loop ik terug naar mijn kamer om mijn spullen te halen. Om 09.00 uur verzamelt de hele groep zich bij de receptie. De volledige groep gaat mee naar de Sani Pass. Het paspoort moet mee anders komen we Lesotho niet in. Er zijn dit keer twee auto's met 4WD. In de auto waar ik in zit, is Steve (niet onze reisleider) de bestuurder en gids en er is een andere gids die de andere auto bestuurd. Onze gids rijdt deze route al 10 jaar lang en dat 5x per week. Hij is van oorsprong Iers maar woont al heel lang in dit gebied. Onderweg krijgen we veel uitleg over van alles en nog wat. We zitten ook al heel snel op de niet geasfalteerde weg naar de Sani Pass. Dit omdat ons hotel bijna naast de weg naar de Sani Pass ligt. We maken op weg naar boven verschillende fotostops. Het zijn spectaculaire doorkijkjes en uitzichten in de Drakensbergen die we zien. In de verte is de Sani Pass al te zien. We hebben schitterend weer en daar hebben we heel erg mee geboft. Vanochtend leek het nog bewolkt maar het breekt helemaal open. Het is een schitterend gebied waar we rijden.

Om 09.50 uur rijden we voorbij de grenspost om Zuid-Afrika uit te rijden. Later horen we dat deze grenspost expres hier is gevestigd om de medewerkers niet iedere dag een heel eind naar boven en beneden te laten gaan. We komen in een soort niemandsland uit, maar dit deel hoort nog bij Zuid-Afrika. Bij deze grensovergang mogen we in zoverre fotograferen dat de borden wel gefotografeerd mogen worden maar het stempelen van het paspoort zelf niet. Er staat een bord van Sani Pass border control. We mogen Zuid-Afrika uit met een nieuw stempeltje bij de verzameling in het paspoort.

De grensovergang van Zuid-Afrika naar Lesotho op de Sani Pass

In het niemandsland begint het echte klimwerk. We stijgen en stijgen via een kronkelig pad vol gaten en stenen maar we hebben een ervaren chauffeur. Ook nu weer zien we schitterende en spectaculaire vergezichten. De vegetatie wordt hier wel anders, dat is duidelijk te merken maar we rijden ook naar bijna 3.000 meter hoogte. Tijdens een van de stops zie je heel goed de haarspeldbochten die we nog moeten nemen en die we hebben gereden.

Om 11.00 uur staan we bij de grens met Lesotho. Ook hier mogen weer foto's bij de grens worden gemaakt. Hier staat een bord dat we op 2.873 meter hoogte zijn. De formulieren die we hebben ingevuld, worden nu bij de douane afgegeven. We krijgen weer een stempel voor de verzameling er bij: Lesotho binnen. We rijden naar een van de hutjes die hier op deze hoogte staan en gaan een hutje van een van de bewoners binnen. Het is een getrouwde vrouw die heel ongeïnteresseerd doet. Haar man en kinderen wonen 60 kilometer verderop om daar te werken en naar school te gaan. Iedere winter, wanneer het hier -33°C kan worden, gaat zij met haar hele hebben en houwen op een ezel gestouwd naar haar man en kinderen. Steve geeft uitleg over het begroeten van deze stam, want dat moet op een aparte manier, een slap handje geven op een bepaalde manier, elkaar niet in de ogen kijken en zitten (wij gaan staan als we iemand willen begroeten). Deze stamleden zijn schaapherders. Deze vrouw heeft midden in haar hutje brood staan, dat moet rijzen en waar ze, als wij er zijn, naar moet kijken. Steve vertelt ons dat water, diamanten, angorawol, schapenwol en wiet de bronnen van inkomsten van Lesotho zijn. Er komt, terwijl Steve ons het een ander uitlegt over de taal, een man het hutje binnen. Deze man is onder invloed van wiet. In een ton ligt een hele voorraad. Steve wordt nog boos op deze man omdat hij geld blijft vragen voor het maken van foto’s. We zien buiten nog meer schaapherders met hun angoraschapen lopen. Iedereen loopt met een deken om dat schijnt hier heel gewoon te zijn voor de kou, want zoals gezegd kan het hier heel koud worden en heel hard waaien. De gevoelstemperatuur kan hier wel -60°C worden.

De bochten van de Sani Pass van bovenaf bekeken Een local in Lesotho op de Sani Pass Een schaapherder uit Lesotho op de Sani Pass

We gaan voor de lunch naar de hoogst gelegen pub van Afrika. We eten lasagne en salade. Het is er niet groot en heel vol, want er zijn meer groepen en groepjes die er komen lunchen. Wij hebben twee tafels nodig, met zijn tienen bij elkaar zitten gaat vandaag niet lukken. Bij ons aan tafel komt nog een Nederlands stel zitten die met een internationaal gezelschap reizen. Het drinken moeten we apart afrekenen. De lunch is vanmiddag inclusief. Als we weer buiten staan gaan we een eindje lopen want we willen nog wat van deze omgeving op deze hoogte zien. We zien beneden een schaapherder lopen. We verliezen hem vervolgens uit het oog en voor we het weten staat hij bij ons boven op het plateau. Hij komt later terug met een lammetje onder zijn arm en toont ons trots zijn bezit.

We rijden weer naar beneden. Dit doen we via dezelfde weg als de heenreis. In het tussengebied dat al bij Zuid-Afrika hoort, lopen inwoners van Lesotho, die volgens Steve, hier niet zo maar met hun schapen mogen komen. Er staan hoge boetes op en de schapen worden in beslag genomen. De bedragen voor het ophalen van de in beslag genomen schapen zijn hoog en ik denk dat deze inwoners van Lesotho dat niet kunnen ophoesten. We rijden rustig terug naar het hotel en onderweg maken we verschillende stops.

Om 15.20 uur zijn we terug in het hotel. Het was een heerlijke dag met fantastisch weer (gelukkig, want deze excursie is niet te doen met slecht weer). In de receptie spreken we af, dat wie er zin heeft, we om 15.45 uur zullen verzamelen om naar een waterval te gaan. Deze ligt vlakbij het hotel. We gaan met zijn achten. Eén koppel gaat niet mee. Ik heb gelukkig mijn regenponcho nog van mijn kamer opgehaald, want het dreigt nu te gaan regenen. Onderweg naar de waterval begint het ook daadwerkelijk te regenen. Het is een mooie wandeling. Na twintig minuten lopen, zijn we bij de waterval. We lopen hier rond en moet dan schuilen voor de regen. In de verte onweert het.

Waterval in de Drakensbergen nabij het hotel

Als het wat minder begint te regenen, aanvaarden we de terugreis en lopen we snel terug naar het hotel. We gaan met zijn achten koffie drinken in de bar van het hotel. Overal waar we komen is het heel moeilijk om als groep (en dan zijn wij maar een kleine groep) de rekeningen gesplitst te betalen. Ook nu weer. Het begint al met de bestelling van zeven cappuccino en een gewone koffie wat heel lang duurt voor we die krijgen. En dan wil de serveerster alles op één rekening zetten. We hebben haar uitgelegd wie bij wie hoort en dat was ook te moeilijk, dan maar opschrijven. Dit werkt ook niet. Dan maar één bon per persoon en het kamer nummer er op schrijven. We rekenen het later wel af als we de factuur voor de diners en de was afrekenen. Het is allemaal te moeilijk voor deze meiden. Zoals we het nu doen werkt het gelukkig wel.

Terug op mijn kamer begin ik met mijn reisverslag van deze dag en ik douche ik en maak me klaar voor het diner. De schone was ligt al weer in mijn kamer. De kosten zijn laag voor dat wat ik ingeleverd heb. Om 19.00 uur zijn we allen weer present voor het diner in het restaurant. Het diner is weer heerlijk. Ook nu is het diner weer in buffetvorm. Ook nu weer is er, bij het afrekenen van de drankjes, gedoe met de bonnen en wie bij wie hoort. Echt efficiënt kunnen ze niet werken. Eerst komt de bon voor het diner van vandaag of ik die wil tekenen, dan wordt de bon van het drinken van vandaag gebracht met het verzoek of ik die wil tekenen en dan wordt de bon van het diner van gisteren gebracht met het verzoek om een handtekening voor akkoord. Ik reken na het diner af bij de receptie en daar is geen wisselgeld aanwezig. Dat krijg ik morgen terug. Ik loop terug naar mijn kamer. Hier pak ik mijn koffer weer in en schrijf ik mijn reisverslag van vandaag. Dan lekker slapen, deze laatste nacht in de Drakensbergen.

Het weer:Licht bewolktlicht bewolkt en ± 20° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 11 van mijn rondreis door Zuid-Afrika maak ik een fantastische excursie naar de Sani Pass en Lesotho. Alles over de elfde dag van mijn reis door Zuid-Afrika lees je hier. Lees je mee? #zuidafrika #sanipass #lesotho #drakensbergen #reisverslag #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment