Header Zuid-Afrika & Namibië / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag volgens de beschrijving van de reisorganisatie:

Route dag 8 : Augrabies/Kakamas – Fish River Canyon (ca. 500 km):
Wederom een andere lange, maar zeker geen saaie, dag om ons uiteindelijk naar Namibië te brengen. We rijden door een indrukwekkend natuurgebied richting Springbok, een traditioneel stadje waar we even genieten van een kop koffie, naar de grens. Na alle formaliteiten en stempels vervolgen we onze weg naar Fish River Canyon, dé Grand Canyon van Namibië waar we de aankomende twee nachten zullen verblijven.

Overnachting: Ai-Ais resort – Fish River Canyon. (Voor meer foto's van dit hotel, zie artikel foto's hotels Zuid-Afrika & Namibië).



Het is vroeg dag vandaag. De wekker loopt om 05.45 uur af. Het is een beetje vroeg maar we hebben een lange dag voor de boeg. Ik kleed me aan en sluit mijn koffer. Op mijn kamer maak ik een kopje koffie, want we maken hier geen gebruik van het ontbijt. Gisteravond hebben we een ontbijtpakket gekregen. Om 06.15 uur staat mijn koffer buiten de deur. Ik loop naar beneden uitchecken. Daar hoor ik dat het personeel gisteravond ook bij een andere kamer op de deur heeft staan bonken, ook omdat zij een rekening niet hadden betaald. Hier is gisteravond een aparte afspraak over gemaakt, ze zouden deze bij het uitchecken betalen. Als Karel dit allemaal hoort, is hij woest. Hij had gewild dat we dat gisteren al hadden gemeld. Hij neemt direct contact op met de manager.

Als alle koffers in de bus staan, vertrekken we. Weg van dit hotel. We moeten eerst naar de overkant van de straat waar zich een pinapparaat bevindt. Er zijn een paar groepsleden die geld nodig hebben.

We rijden in de richting van Springbok. Springbok ligt 320 kilometer van Kakamas verwijderd. Hier zullen we later vanmiddag van de grens naar Namibië over steken. Als we anders rijden zal de rit vandaag meer dan 100 kilometer langer duren. Onderweg komen we een apart soort koeien tegen, de nguni koeien. Karel vertelt intussen het een en ander over het schoolsysteem, dit omdat we allemaal schoolkinderen in uniform tegenkomen. Er zijn privé- en staatsscholen en om geen onderscheid tussen arm en rijk te hebben op scholen, dragen de kinderen op staatsscholen uniformen.

Om 07.25 uur komen we 60 kilometer van de plaats Pofadder een picknickplek tegen waar we onze ontbijtpakketten opeten. Er zit van alles in, eieren, mangosap, een appel, een koud tostibroodje, broodje worst. Ik eet niet alles op en neem, met uitzondering van het broodje worst wat ik weggooi, de rest mee in de bus voor later op de dag als ik trek krijg. Om 07.40 uur rijden we weer. In de bus maak ik mijn reisverslag van gisteren af en maak ik een begin met het reisverslag van vandaag. We rijden door een desolaat landschap.

Acacia onderweg

De volgende stop is rond 09.00 uur. Dit is bij een picknickplek langs de kant van de weg. Hier bloeit heel mooi een acaciasoort. We mogen even de benen strekken. Hier zien we ook termietengaten en een slangengat. Ook de overal tegenwoordige wevernesten zijn hier te vinden. Om 09.15 uur gaan we verder rijden. Deze omgeving wordt gebruikt mijnbouw. Vanuit de bus is opnieuw het saaie landschap goed te zien.

We arriveren in het plaatsje Springbok. Hier drinken we koffie bij de Wimpy. De toiletten zijn helemaal buitenom. We moeten hier met een aparte sleutel naar toe lopen. Beetje onhandig. Binnen is er eindelijk weer eens wifi waardoor ik het thuisfront een appje kan sturen. Het is een heerlijk bakkie koffie. We kunnen er weer even tegen. Met de bus rijden we om 11.15 uur naar de Spar in Springbok om boodschappen voor de bbq te doen. Karel en Peter doen hiervoor inkopen bij de Spar en de slager ernaast. Wij lopen ook de supermarkt in. Voor het drinken moeten we zelf zorgen, maar ik heb in Mooiberge eerder deze week al drinken gekocht. Wij amuseren ons wel terwijl we wachten op Karel en Peter. Op het sportveld in de bloedhitte zijn schoolkinderen in hun schooluniformen rondjes aan het lopen. Verder is er een schitterende bougainville met mooie vogeltjes er in, maar die vogeltjes laten zich erg moeilijk fotograferen. We rijden naar de grens met Namibië. In de bus eten we droogwors en biltong die Karel gekocht heeft. Er is buiten niet zo veel te zien. Ik schrijf maar verder aan mijn reisverslag. Bij het plaatsje Noordoewer zullen we de grens met Namibië oversteken.

Rond 13.30 uur komen we aan bij de Zuid-Afrikaans – Namibische grens. We gaan eerst Zuid-Afrika uit, hier krijgen we een stempel voor. Dan moeten we een stukje niemandsland door voor de grensovergang Namibië. Gelukkig hoeven we niet met de koffers en ons hele hebben en houwen de grens lopend over te steken. Bij de grens om Namibië in te komen moeten we een heel formulier invullen met vragen wat we wel niet komen doen in Namibië. We moeten de medewerkers lief aankijken is ons geïnstrueerd. Peter moet al zijn autopapieren invullen. We moeten zelfs onze in te voeren hoeveelheid geld opgeven, dan krijgen weer stempels in onze paspoorten en binnen half uur staan we in Namibië.

Een tekst bij een winkeltje net over de grens in Namibië

Yes, we zijn er. Als we de grens over zijn bezoeken we voor de lunch de Wimpy, die ze schijnbaar hier ook kennen. Ik eet een tosti ham-kaas. We rijden weer maar we stoppen al heel snel. Dit keer bij een erg leuk creatief winkeltje. Het is heel apart hoe het buiten ingericht is en binnen kun je van alles kopen.

Het is 15.00 uur als we hier vertrekken. We rijden door een bloedheet land met in het begin een dor landschap. De asfaltwegen zijn al heel snel afgelopen en het wordt een grindweg. Maar volgens Karel is de weg opgeknapt en niet meer een hele erge weg als dat het in het verleden al geweest is.

We maken een stop we bij een picknickplaats. Van Karel mogen we even niet kijken en moeten we met de rug naar hem toe gaan staan. We gaan maar bloemetjes fotograferen. Dan mogen we weer kijken en krijgen we een amarula met pepermunt, daarbij hoort een geintje, maar die klou ben ik kwijt, het heeft te maken met symbolisch de grens overgaan. Als we allemaal een glaasje op hebben, vervolgen we de weg naar Ai-Ais. We rijden nog geen kwartier en zien dan allemaal hutjes langs de kant van de weg van hout en golfplaten. De omgeving is uitgestorven. We zien een springbok en een valk. En we maken nog een stop onderweg om nog een keer de benen te strekken. (Voor meer foto's van de belevenissen van deze dag, zie foto's onderweg).

Mijn kamer in Ai-Ais Resort in Fish River Canyon

We zijn bij ons resort. Als we hier aankomen, begint het qua temperatuur frisser te worden, maar het is nog steeds warm, maar het wordt iets aangenamer. Bij het resort krijgen we bij de receptie de sleutels van de kamers. De kamers zijn èn van de buitenkant èn van de binnenkant te bereiken. Als ik via de binnenkant en het spa gedeelte loop, kom ik bij mijn kamer. De kamer is groot met veel ruimte, de badkamer is niet zo groot. Er is een opstapje met een paar treden naar een apart zitgedeelte met een koelkast die het volgens mij niet doet en een heel groot balkon. Er een buitendouche.

Bijna de hele groep gaat zwemmen in het buitenzwembad. Het is vanaf de kamer nog een heel eind lopen om dit zwembad te bereiken. Het water is echt bloedheet. We kletsen meer dan dat we zwemmen, maar het is gezellig. Om 18.30 uur worden we bij de bbq verwacht. Dit red ik al niet meer, want het is 18.25 uur als ik bij mijn kamer terug ben.

Ik kleed me om en maak me klaar voor de bbq. Op het veld tegenover het gebouw waar de kamers zijn, zijn Karel en Peter en een paar groepsleden al met de bbq bezig. We verslepen een paar banken, maar aan het eten mogen we niets doen. Peter en Karel hebben alles al voorbereid, de broodjes zijn al gesmeerd met alleen boter. De rest van de groep komt er ook bij. We beginnen met champignonsoep uit blik die in de keuken van het hotel verwarmd is en een broodje. De maïskolven liggen al op de bbq. Verder is er nog schaapvlees, steak, worst en kip. Schaapvlees heb ik niet genomen, ik vind dat geen lekker stukje vlees. Het drinken hebben we van de week zelf al gekocht. Het is erg gezellig. Als toetje krijgen we gele vla met vruchtjes. Heerlijk. We praten nog wat na en lopen na het opruimen naar de kamers.

Ik heb geen elektriciteit. Ik loop naar de receptie om dit op te lossen, het is heel vervelend, want ik kan mijn batterijen van mijn fotocamera en tablet niet opladen. Het blijkt dat er een stop in mijn kamer is doorgeslagen. De stoppenkast zit in het aparte zitgedeelte bij de koelkast. Deze stop vliegt er daarna ook nog om de haverklap uit. Dat is heel vervelend met opladen van batterijen. Ik kom er achter dat het vooral gebeurd als de airco ook aan staat. Op een gegeven moment laat ik het maar even zo en doe geen airconditioning meer aan en dan gaat het wel goed. Ik maak mijn reisverslag van vandaag af en ga dan lekker slapen.

Het weer: Zonnig zonnig en ± 34° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 8 van mijn rondreis door Zuid-Afrika en Namibië steken we de grens met Namibië over en overnachten in de buurt van Fish River Canyon. Alles over de achtste dag van mijn reis door Zuid-Afrika & Namibië lees je hier. Lees je mee? #zuidafrika #namibie #reisverslag #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment