Header Zuid-Afrika & Namibië / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag volgens de beschrijving van de reisorganisatie:

Route dag 12 : Sesriem & Sossusvlei:
We vertrekken vandaag al heel vroeg want om de Sossusvlei op z'n allermooist beleven proberen we er voor zonsopkomst al te zijn. Zodra de zon opkomt, gaan de poorten open en rijden we over een kaarsrechte weg door de Sossusvlei. Aan beide kanten doemen de enorme zandduinen op. Sommige zijn honderden meters hoog, zoals ook 'Dune 45' die u kunt beklimmen. Best pittig in het mulle zand, maar het uitzicht maakt alles goed! Midden tussen de immense duinen, liggen de witte kalkvlaktes van Deadvlei. Hier staan grillig gevormde bomen die al 900 jaar dood zijn, maar volledig in tact zijn gebleven door het droge klimaat. Ook de Canyon laat u een bijzonder stukje Namibië zijn, waardoor het een geweldige dag is!

Overnachting: Betesda Lodge - Sossusvlei. (Voor meer foto's van dit hotel, zie artikel foto's hotels Zuid-Afrika & Namibië).



Vanochtend loopt de wekker al om 05.05 uur af. Het wordt vandaag een lange dag. Ik ben al heel snel klaar met mijn dagelijkse rituelen en maak mijn reisverslag van gisteren af. Om 05.45 uur staan we allemaal klaar voor het vertrek naar de Sossusvlei en Dune 45. Het is zo vroeg in de ochtend nog frisjes, maar dat snel anders worden. We rijden richting de Sossusvlei want om 06.30 uur willen we voor de poort staan. We rijden zelfs nog de verkeerde kant uit, iets waar heel vaag over gedaan wordt, later bekent Peter dat hij uit sleur die kant op rijdt omdat hij altijd in een andere lodge verblijft en dan wel naar links moet en nu moet hij naar rechts. We zijn ruim op tijd bij de poort en we zijn niet de enigen.

Met onze eigen bus rijden we de Sossusvlei in. Onderweg zien we gemsbokken, springbokken en een zadelrugjakhals.

Zadelrugjakhals Sossusvlei

We maken verschillende fotostops om o.a. de rode zandduinen en de gespotte dieren te fotograferen. Het waait vandaag heel erg hard, iets wat in dit gebied niet normaal is en later horen we dan ook het vandaag ook heel extreem is. Het is een schitterend gebied waar we door heen rijden en overal waar je kijkt, zie je het rode zand. We maken nog een paar stops en we maken een wandelingetje in het gebied. We zien struisvogels en gemsbokken en heel veel zandduinen. Het waait heel hard, de bomen die er staan zitten onder het stof en zand en het stuift heel erg. We moeten van onze eigen bus overstappen in een 4x4 want anders komen we niet bij de Deadvlei.

Deadvlei Dune 45

Bij de Deadvlei moet de keuze gemaakt worden om de moeilijke route of iets makkelijkere route te nemen. Doordat het hard waait en de klim naar boven wel erg steil is loop ik met een paar anderen de iets makkelijker route. Het is nog best zwaar zeker door de wind en de warmte. De rest van de groep moet tegen de wind in boksen om de zandduin te trotseren en boven te komen. Het is mij al warm en moeilijk genoeg om de makkelijkste route te volgen. We lopen eerst over de zoutpannen en dan ook best omhoog door het zand naar de Deadvlei. Eén van de groep verwacht om met een treintje of iets dergelijks naar boven te kunnen. Typisch gevalletje van niet weten wat dit is en je niet ingelezen te hebben. Het is ook voor ons best zwaar, maar ik zie de Deadvlei. De Deadvlei is gort droog met bomen die geen blad meer hebben. Op de terugweg komen we de ranger van gisteravond tegen, die met twee mensen aan het wandelen is. We worden gezandstraald, zo hard waait het. Als we bij de bus aankomen is het eerst de schoenen leegkloppen. Want die zitten vol met zand.

Dan gaan we verder de Sossusvlei in. Ook in dit gebied tussen Deadvlei en de Sossusvlei moeten we van de 4x4 gebruik maken, anders kom je dit gebied niet in. We zitten met onze groep in een auto, er zijn geen ‘vreemden’ bij. We hebben een goede indeling, de drie mannen achterin, twee dames op de tweede bank en dan de drie kleine dames voorin. We gaan met onze eigen bus naar Dune 45, nog een begrip in dit gebied. Bijna iedereen bokst tegen de wind in naar boven op deze hoge duin. Het waait zo ontzettend hard dat ik er na een paar meter al geen zin meer in heb en beneden blijf, er zijn meer groepsleden die niet ver komen. Er is maar één die bijna de top bereikt. Het zand zie je opstuiven. Later horen we ook dat het in tijden niet zo hard gewaaid heeft. Onderweg naar de lunch zien we een gemsbok.

We lunchen in restaurant Sesriem Camp. Ik kies een chili burger voor mijn lunch. Ook nu duurt het weer heel lang voor het eten geserveerd wordt. In het winkeltje van het restaurant koop ik een boekje van Namibië. Deze is gemaakt door een paar hele bekende fotografen. De lunch is voor eigen rekening en moet door iedereen apart afgerekend worden. De entree tot het park is wel uit de pot betaald. Het is een leuk plekje voor de lunch.

Sesriem Canyon

De volgende stop is Sesriem Canyon. Hier hebben we een half uur om in de canyon af te dalen en rond te lopen. Ik kijk eerst van bovenaf in de canyon. Het is geen spectaculaire canyon en ook niet moeilijk lopen. Beneden in canyon maak ik een korte rondgang. Het is een mooi stukje natuur maar niet heel spectaculair. Als de groep weer compleet is, rijden we terug naar onze lodge.

Onderweg zien we weer een grote groep gemsbokken. Als we in Betesda Lodge aankomen, maak ik een rondje hotel zoals ik dat altijd noem, want ik ben altijd nieuwsgierig hoe een hotel/lodge er uit ziet qua faciliteiten.

Daarna kleed ik me om op mijn kamer want ik ga zwemmen in het hotelzwembad. In eerste instantie heb ik het zwembad voor me alleen, maar later komt de rest van de groep er ook bij liggen. Het is gezellig met een glas wijn in de schaduw onder het afdakje. Eén van de groep was onderweg al niet lekker en met haar gaat het nog altijd niet goed. Dat is ook de reden waarom we vanmiddag niet als complete groep bij het zwembad liggen.

Om 16.45 uur loop ik terug naar mijn kamer om te douchen en rommelen, mijn reisverslag schrijven en ansichtkaarten voor het thuisfront schrijven. Aan de achterkant van mijn kamer is een mooie zonsondergang te zien. Er lopen meer groepsleden en ik spreek met een paar van hen af om vanavond met hen te dineren. We spreken om 19.15 uur af. De zieke is vanavond afwezig. Haar reisgenoot brengt haar een bordje witte rijst en de vrouw des huizes heeft nog een papje van maïzena en water gemaakt. Ach ja, stolt ook. Maïzena ken ik wel, maar niet voor maag- en darmproblemen, maar meer om eten aan te lengen. Vanavond eten we groentesoep, er is een buffet met o.a. goulashvlees, vis, rijst, aardappelen en als toetje is er chocoladecake. Bij de receptie worden de maaltijden van vandaag en gisteren afgerekend en dan loop ik terug naar mijn kamer. Hier maak ik me klaar voor de nacht en werk nog aan mijn reisverslag, maar mijn ogen vallen dicht waardoor het reisverslag later afgemaakt moet worden. Het is een vermoeiende en indrukwekkende dag geweest.

Het weer: Zonnigzonnig en veel wind en ± 29° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 12 van mijn rondreis door Zuid-Afrika en Namibië bezoeken we één van de hoogtepunten van Namibië, de Sossusvlei en de Deadvlei. We beklimmen Dune 45 en bezoeken Sesrien Canyon. Alles over deze twaalfde dag van mijn reis door Zuid-Afrika & Namibië lees je hier. Lees je mee? #namibie #sossusvlei #deadvlei #dune45 #sesriemcanyon #reisverslag #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment