Header Vietnam / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag volgens de beschrijving van de reisorganisatie:

Route dag 18: Ho Chi Minh City - Cu Chi - Cao Dai - Ho Chi Minh City
Zeer interessante excursie naar de wereldberoemde Cu Chi tunnels, een gigantisch ondergronds tunnelnetwerk van de Vietcong. Dan verder naar Tay Ninh, waar u een indrukwekkende ceremonie meemaakt bij de Cao Dai tempels. We overnachten in Ho Chi Minh City.

Overnachting: Hoang Hai Long Hotel – Ho Chi Minh City. (Voor meer foto's van dit hotel, zie artikel foto's hotels Vietnam).



Ook deze ochtend is het weer vroeg opstaan. Al om 05.30 uur loopt de wekker af. Vandaag zullen we de Cu Chi tunnels en de Cao Dai tempel bezoeken. Thuan en Jan willen voor de drukte bij de tunnels zijn. Beide bezienswaardigheden liggen een eindje buiten Ho Chi Minh City. Na het uitgebreide ontbijt, loop ik terug naar mijn kamer om mijn spullen voor vandaag te halen. Om 06.45 uur vertrekken we voor een rit van meer dan een uur in de richting van de grens met Cambodja. We rijden de Asian Highway op. De grens met Cambodja ligt op slechts 65 kilometer afstand. Het is nog lekker rustig als wij bij de tunnels van Cu Chi aankomen.

Ingang van een tunnel in Cu Chi

Cu Chi betekent ijzeren grond en dat kan dubbel opgevat worden: de wilskracht en het ijzer wat er in de grond zit. Het tunnelstelsel is voor de Fransen gemaakt. Achter Thuan en een bewaker/gids lopen we het terrein over. De gids toont ons de ingangen van de tunnels waar tijdens de Vietnamoorlog de Vietcong verscholen zat. Op een maquette zien we duidelijk de drie lagen waaruit een tunnel bestaat. We zien hoe de tunnels met klein en handig gereedschap gegraven werden. Het zand dat over was, werd in de Saigonrivier of in bomkraters gegooid. Het moest natuurlijk niet opvallen dat er tunnels werden gegraven. We mogen in een dergelijk gat gaan zitten. Deze zie je veel op foto's met een Vietnamees met een deksel boven zijn hoofd. Dit is de ingang van een tunnel. Maar die zijn dus niet op westerlingen gebouwd. Twee van de groep wagen het er op. Er staan verschillende bobytraps opgesteld, het ziet er allemaal erg eng uit. Er is een tank te zien en ook duidelijk te zien zijn de in de oorlog verborgen luchtgaten voor de tunnels en hoe ze ondergronds met de wapens bezig zijn. Ook zien we een groepje Vietnamese mannen die uit het leer van autobanden sandalen maken. Deze kunnen in de bijbehorende winkel gekocht worden. We gaan een gangenstelsel in, ik probeer het maar het is mij te benauwd en te smal, ik laat het net als meerdere uit de groep aan anderen over. Ook hier zijn, net als in Vinh Moc, bommen te zien die gebruikt zijn in de Vietnamoorlog. Aan het einde van onze tocht in Cu Chi begint het heel hard te regenen. Gelukkig kunnen we zo de bus in, want we hebben alles gezien. Als we op de parkeerplaats naar de bus lopen is het ontzettend druk geworden. Het is een enerverende ochtend geweest. Zeker als je de achtergrond Cu Chi kent.

Het is 09.30 uur als we weer rijden. We maken een stop bij rubberbomen, hier is heel duidelijk te zien hoe de rubberlatex uit de bomen opgevangen wordt in kleine bakjes. Om de bomen zijn blauwe banden aangebracht, zodat de regen niet in de bakjes voor de rubberlatex druppelt. Een kilo rubber kost op dit moment ongeveer 35.000 VND. (Voor foto's van de rubberbomen, zie foto's onderweg).

 

Tijdens een dienst in de Cao Dai Tempel

We rijden verder naar de Cao Dai Tempel. Hier begint om 12.00 uur een ceremonie. En Jan wil dat we voor die tijd een rondje door deze tempel kunnen maken en daarna het begin van de ceremonie meemaken. Als we aankomen, moeten we onze schoenen uitdoen. Deze liggen netjes op een rijtje op de trappen van deze tempel, want je mag binnen geen schoenen dragen. De tempel doet kitscherig aan er is veel roze en lichtblauw. Voor de gelovigen zijn blauw, geel, rood en wit belangrijke kleuren. Deze kleuren staan voor Boeddhisme, taoïsme en confucianisme. De priesters zijn in rood, geel en blauw gestoken, de andere gelovigen hebben witte kleding aan. De mannen en vrouwen zitten gescheiden, de mannen rechts en de vrouwen links. De voorbereidingen voor de ceremonie van deze ochtend gaan gewoon door, terwijl er heel veel toeristen rondlopen. We mogen als toerist alleen langs de buitenste rand lopen en niet in het heilige deel komen. Er zijn vier diensten per dag: om middernacht, 06.00, 12.00 en 18.00 uur. Deze tempel is heel apart. Overal is het Alziend Oog te zien. Deze is heel nadrukkelijk aanwezig.

Om 12.00 uur begint de dienst die wij voor een deel zullen bijwonen. Wij als toeristen staan boven op een galerij en kijken zo naar beneden naar de vloer waar de dienst wordt gehouden. Opvallend zijn de strikte rij regels, want als er iemand uit de pas staat, wordt die door iemand die orde houdt, recht in de rij gezet. Om 12.20 uur lopen we devoot en eerbiedig langs het zangkoor en orkestje naar beneden naar de uitgang. Bij de uitgang mogen we onze schoenen weer gaan aantrekken. In de bossen rondom de tempel zitten apen met achtergelaten rotzooi te spelen. Ik vind het ongelooflijk dat mensen hun zooi niet opruimen.

We rijden naar ons lunchadres. De lunch is op een achteraf plekje. Wij hebben allemaal zoiets van help waar komen we terecht, want de bus moet achteruit inrijden, het is hier ook duidelijk te zien dat het flink geregend heeft. Het restaurant ziet er ook niet echt gezellig uit en het eten is wel eens beter geweest. We eten soep (die ik niet lekker vind), rijst, noodles (met groente, die is wel lekker) en vlees, en als toetje een banaan.

 

De bekende foto na een aanval met napalmbommen


Als we weer in de bus naar Ho Chi Minh City zitten, val ik in slaap. Ik word na een uurtje wakker als we een stop maken bij de bekende plek waar de beroemde foto van het verbrande meisje na een bombardement met napalm door de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog is gemaakt. Er is niets meer te zien maar alleen het verhaal maakt dat we hier langzaam rijden.

Om 16.30 uur zijn we terug in het hotel. In mijn kamer schrijf ik mijn verslag, lees ik wat kranten op internet en rust ik wat uit. Ik neem een douche, want voor ik het weet is het al weer 19.00 uur, de tijd die ik met een paar anderen heb afgesproken voor het diner. We zullen in de lobby verzamelen en dan met zijn vijven ergens gaan dineren. Het is moeilijk om een keuze uit de vele restaurants te maken maar we belanden uiteindelijk in een grillbar. Het ziet er gezellig uit, maar de keuze is zeer beperkt. Ik neem dit keer gebroken rijst en kippenvleugels. Verder was er een waterig soepje bij die ik niet opgegeten heb. Het eten ziet er niet allemaal even goed uit, er is zelfs nog een salade teruggegaan. Dan komt de rekening. Het blijkt dat we 8.000 VND voor vochtige doekjes moeten betalen, we hebben geen servetten gekregen, dus gebruiken we die geleverde doekjes om onze vingers en monden schoon te maken, klinkt logisch maar we doen hier moeilijk over, waardoor het uiteindelijk ook door ons niet is betaald. Moeten ze maar servetten op tafel leggen. Dan hoeven we de vochtige doekjes ook niet te gebruiken.

De Ben Thanh Markt heeft zich naar buiten verplaatst. Het is er gezellig druk. We lopen deze markt over voor we teruglopen naar ons hotel. Daar drinken we met zijn allen nog wat op het terras. Om 22.00 uur loop ik naar mijn kamer. Daar schrijf ik aan mijn reisverslag en pak ik mijn spullen, want dit is alweer de laatste nacht in Ho Chi Minh City. Morgen reizen we verder. Ik ga lekker slapen. Het is een lange dag geweest.

Het weer: Bewolktbewolkt later Regen regen en ± 28° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 18 van mijn rondreis door Vietnam bezocht ik met een excursie vanuit Ho Chi Minh City twee indrukwekkende plekken: de Chu Chi Tunnels en de Cao Dai Tempel. Alles over de achttiende dag van mijn reis door Vietnam lees je hier. Lees je mee? #vietnam #hochiminhcity #caodaitempel #cuchitunnels #saigon #reisverslag #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment