Header Texel 2017 / Copyright © JTravel.nl

Programma voor vandaag:
Vandaag een bezoek aan Den Burg, de Burghtkerk en de Oudheidkamer en natuurgebied De Dennen en Fonteinsnol.

Overnachting: Hotel Beatrix - De Koog. (Voor foto's van het hotel, zie Foto's Hotel Beatrix).



Ik heb vannacht niet goed geslapen, ik ben weer veel te vroeg wakker, al om 06.15 uur. Gelukkig slaap ik daarna nog wel weer. Om 08.50 uur word ik wakker, omdat de kamer naast schoongemaakt wordt. Ik kleed me aan en de rest doe ik straks wel. De hoteleigenaresse maakt de kamer naast mij schoon. Ze doen het om en om, de ene dag doet ze housekeeping en de andere dag het ontbijt. Ze vertelt me later dat haar neef en zijn vrouw hen helpen. Haar aangetrouwde nichtje is vandaag bij het ontbijt.
Het zit nog altijd vol bij het ontbijt. Ik kies opnieuw voor twee pistoletten kaas, een kop koffie, jus d'orange en een plakje ontbijtkoek met roomboter. Ik ben als één van de laatste binnen en ga als eerste weer weg. Terug op mijn kamer, blijkt dat deze al weer is schoongemaakt. Ik surf nog wat op internet en maak me klaar voor een dag Den Burg.

De geallieerde begraafplaats van Den Burg

Ik fiets vandaag binnendoor en niet via de saaie Pontweg. Via de Pijpersdijk fiets ik tot de kruising met de Nieuwlanderweg en zo naar Den Burg. In Den Burg is het gokken hoe te fietsen maar het gaat goed. Ik fiets langs de begraafplaats waar ook oorlogsgraven van geallieerden te vinden zijn en neem hier een kijkje. Voor het hek staat een gedenksteen en als ik verder doorloop, loop ik voorbij het oorlogsmonument. Nog verder naar achteren en apart van de andere graven, bevinden zich de graven van de gesneuvelde geallieerden uit de Tweede Wereldoorlog. Als ik dat bekeken heb, loop ik terug naar mijn fiets en rijd ik naar het centrum van Den Burg. Het is hier aan de rand van het centrum heel erg druk. Het is maandag, de normale marktdag en veel toeristen, maar ook veel lokale mensen merk ik om me heen. Ik stal mijn fiets aan het begin van de Kogerstraat en loop door langs de Oudheidkamer naar de Stenenplaats.

 

 

 

Hier begin ik mijn wandeling door Den Burg.

De Stenenplaats kan een beginpunt van een wandeling door Den Burg zijn. Hier vindt u de Oudheidkamer, waar u meer over de geschiedenis van Texel te weten komt. De Oudheidkamer is gevestigd in een goed bewaard historisch pand met een sierlijke gevel. De Stenenplaats is het middelpunt van Den Burg. Hier beginnen en eindigen de winkelstraten en u vindt hier terrassen. Ook twee belangrijke uitvalswegen beginnen aan dit plein: de Kogerstraat, die naar het noorden gaat en de Waalderstraat die naar het oosten gaat.

De Weverstraat is het smalle straatje dat buiten de cirkel om loopt. Dit is nu een echte winkelstraat. Als u naar boven kijkt, ziet hier en daar nog mooie geveltjes, maar er staat ook veel zakelijks in de Weverstraat. Aan de grenst als een oase van rust een markant hofje.

De Parkstraat was ooit een zeer mooie, historische straat. Hier was vroeger het oude weeshuis gevestigd. Dit weeshuis was rijk geworden door de verkoop van bronwater aan zeeschepen. Blijkbaar had het weeshuis zoveel symbolische waarde voor Texel, dat uit het kostuum van de weesjes, dat uit zwart en groen bestond, de Texelse vlag zou ontstaan: groen-zwart, Texels in 't hart. Het weeshuis bestaat als gevolg van de oorlogshandelingen in 1945 niet meer.

De Burgwal is een opvallend stil straatje. Het straatje leidt u om het park heen naar de volgende winkelstraat. Hier hebt u een goed zicht op de oude dorpskerk met de gemetselde torenspits. De Burgwal is een echte straat met veel oude huizen met karakteristieke houten geveltjes aan twee kanten. De dorpse rust van de Burgwal is direct verdwenen als u linksaf de Binnenburg op loopt. Hier vindt u winkels en horecagelegenheden. De Binnenburg komt uit op de Vismarkt. Dit is een plein met de typische visbanken.

De Groeneplaats heeft aan de oostkant een oude gevelwand. Deze werd jaren geleden neergehaald voor een groot stadhuiscomplex en net toen de inwoners aan de architectuur van het gebouw begon te wennen werd het weer afgebroken.

De protestantse kerk 'De Burght' bevindt zich aan de Binnenburg. De vroegere Hervormde kerk is beeldbepalend voor Den Burg. De kerk heeft een stevige toren met de gemetselde, stenen spits. Deze kerk is gebouwd in de 14e eeuw. De constructie van de kerk bestaat uit zware zuilen waarop niet alleen het schip, maar ook de toren steunen. De binnenruimte is licht en hoog. De voorgevel heeft speklagen (baksteen in verschillende tinten) en is gedetailleerd. De toren kan in de zomermaanden worden beklommen. U kunt boven het hele eiland overzien, alle dorpen zijn herkenbaar en u ziet de duinen, de bossen en de heuvels van de Hoge Berg. Ook de bijzondere ringvorm van de straten in Den Burg zijn hier goed te zien.

U kunt twee kerktorens in Den Burg onderscheiden. De tweede kerk is de katholieke kerk aan de Molenstraat. Het is een 19e eeuws gebouw. Texel stond vroeger bekend als een tolerant dorp, waar geloven die afweken van de protestantse, calvinistische norm zonder veel problemen werden gedoogd. Katholieken konden op Texel blijven wonen. De buurt rond Molenstraat en de Elemert was een katholiek bolwerk. Op de plek van de huidige kerk stond al sinds de 16e eeuw een katholiek heiligdom.

De Oudheidkamer is een museum dat gevestigd is in één van de oudste huizen van Den Burg. Dit huis stond in 2013 model voor het 94e Delfts blauwe huisje van KLM.

De hoge trapgevel van het Schoutenhuis is één van de mooiste gevels van Den Burg. Het Schoutenhuis vindt u aan het begin van de Kantoorstraat. Op de gevel staat het jaartal 1981. Dit gebouw is een reconstructie van een oorspronkelijk pand dat eind 19e eeuw afgebroken werd. In de Kantoorstraat vindt u geen echte bezienswaardigheden.

Voor verdere verkenningen kunt u de straatjes achter de Groeneplaats bekijken, zoals de Warmoesstraat, Gravenstraat en de Molenstraat.

 

Onderweg koop ik een paar dingen. De wandeling begint in de drukke winkelstraat van Den Burg. In de Wezentuin staan overal bankjes en bij een picknicktafel heb ik een mooi uitzicht op de Burghtkerk en zijn toren waar ik straks naar boven wil. Ik neem mijn rust en beland dan op de markt. Het is een gewone warenmarkt, die hier elke maandagochtend gehouden wordt. Ik kijk wat rond en loop dan naar de Burghtkerk.

Ik wil de toren van de Burghtkerk beklimmen en van het uitzicht genieten. Bij een dame koop ik voor € 2,- een toegang tot de toren. Ik neem alleen mijn fotocamera mee, mijn rugzak laat ik achter in de consistoriekamer. Ik klim rustig naar boven. Onderweg is het uurwerk en verder naar boven is de klok te zien. Totale hoogte zijn 117 treden. Ik vind het geen fijne trap. Eenmaal boven is het uitzicht schitterend. Ik kijk uit over het dorp en de rest van het eiland. Ik maak een paar foto's en geniet een poosje van het uitzicht. Vervolgens moet ik weer via de enge houten trappen naar beneden. Ik neem de beschrijving van de toren mee en neem een kijkje in de kerk.

De Burghtkerk in Den Burg Het uitzicht vanaf de Burghtkerk in Den Burg

Als ik uit de kerk ben eet ik op een rustig plekje een paar broodjes en drink wat.

Vervolgens loop ik naar de katholieke kerk, maar daar is niet veel te zien, de kerkzaal is gesloten. Ik loop terug naar het centrum. Ik heb het verder wel gezien hier en loop naar de Oudheidkamer.

Het bezoek aan de Oudheidkamer kost mij geen geld. Dit omdat ik een vrijkaartje heb. Dit omdat ik het Kaap Skil Museum in Oudeschild al heb bezocht. Ik bekijk de verschillende ruimtes. Het is wel iets anders ingericht dan vorig jaar. Ik ben de enige bezoekster, later is er nog een Amerikaanse vrouw en als ik zolder rondloop, zie ik daar nog een man even rondkijken. De kruidentuin is leuk. Hier zijn bloemzaden te koop, zoals vingerhoedskruid en goudsbloem. Op zolder is de wisseltentoonstelling From Texel with Love te zien, met brieven van Aagje Luijtsen aan haar geliefde die voor de VOC vaart.

 

Onderstaand zijn de teksten zoals die in het museum te lezen waren, ik heb deze informatie in de Oudheidkamer gefotografeerd en thuis overgetypt:

De Oudheidkamer, een historisch woonhuis
"Wie zijn oren stopt voor het roepen der armen, God zal hem niet ontfermen"
Dit staat te lezen op de deurkalf boven de ingang. Deze tekst geeft aan dat dit gebouw uit 1599 oorspronkelijk een gasthuis was. Het bood onderdak aan arme, tijdelijk onbehuisde inwoners van het eiland en aan vreemdelingen, zoals zeelui en marskramers. Het gebouw stond vroeger buiten de gracht die Den Burg omringde. Voordat 's avonds de brug werd opgehaald, moesten de vreemdelingen die geen onderdak hadden, zich buiten de poort begeven. Men kon gratis drie nachten in het gasthuis verblijven. Er werd in het voorhuis gegeten en op de bovenverdieping werd overnacht. Het beheerdersechtpaar woonde in het achterhuis. Nadien werd het gebouw een woonhuis. Rond 1900 woonde er het gezin Kalis. De man was koetsier op de diligence naar de boot die toen in Oudeschild aankwam. Na de restauratie in 1954, onder leiding van architect C.W. Rooyaards kreeg het huis de museale bestemming. Door schenkingen en bruiklenen van de Texelse bevolking werd de verzameling bijeengebracht. Deze bestaat uit vooral 19e eeuwse kunst- en gebruiksvoorwerpen, kleding, huishoudelijk textiel en meubilair. Zo werd het huis, met zijn prachtig ingerichte stijlkamers, weer een 'gasthuis', maar nu een voor voorwerpen.

Het voorhuis
De eikenhout kist is een bruidskist uit 1750, op Texel gemaakt voor een meisje dat met een predikant trouwde. De kist kwam na haar dood weer op Texel terug. Op de kist staat een bel met het handvat van een schep. De bel werd tot in de oorlog gebruikt door I. Polak, de laatste omroeper van Den Burg. Het bureau is een eiken commodebureau uit 1750. Het kabinet uit 1750 is ingericht met beddengoed en lijfgoed. In de laden gedenkboekjes en poesiealbums van Texelse meisjes. In de kleine laden diverse brillen, horloges, schoentjes en kralentasjes. Op het kabinet twee grote vazen uit 1850 in Japanse stijl, maar vervaardigd in Bonn. De deur naar de opkamer is uitgevoerd in eikenhout dat op een speciale manier gezaagd is: het zogenaamde wagenschot. Het hout is waarschijnlijk hergebruikt en afkomstig uit een nog ouder huis, of kerk. Eikenhout kwam toen veelal uit Bohemen. De portretten: het grote schilderij met gouden lijst is Paulus Langeveld Kzn. 1794-1851. Hij was een van de bedijkers van de Eierlandse polder. Voorts twee portretten van onbekende personen, maar geschilderd door de later beroemd geworden schilder Sijbrand Altman 1822-1890, zoon van een hoofdonderwijzer Den Burg. Er is ook werk van hem te zien in het Rijksmuseum te Amsterdam. Het Texelse bruidje, geschilderd door Andries Warmoes in 1757, geeft een goed beeld van de kleding in die tijd. Een schilderijtje achter glas geschilderd uit de 18e eeuw van een onbekende Texelse vrouw. De portretten van Martinus Langeveld, schout, en zijn vrouw Anna Maria Lijnslager. In de lade van het kabinet ligt een gedenkboekje uit 1786 dat speciaal voor hun huwelijk gedrukt is. Op de muur boven het kabinet twee onbekende personen en aan de rechter muur Cornelis Sijbrands Keijser (1814-1894), een boer die over zijn eigen land van De Waal naar Oosterend kon lopen. In de lade van het kabinet ziet u het dasje dat hij op het schilderij draagt. Boven de deur naar de opkamer het portret van Hiltje Plavier, 1831-1894, echtgenote van Simon Koning (neef van J.I. Kikkert). Rechts een onbekende vrouw uit einde 19e eeuw en achter de balie twee portretten van onbekende Texelaars geschilderd door Andries Warmoes.

De opkamer in de Oudheidkamer in Den Burg

De opkamer
De opkamer is de verhoogde kamer boven de kelder. In dit huis werd het na de periode van het gebruik als gasthuis, de pronkkamer, of zondagse kamer. Hier werd het belangrijke bezoek ontvangen. In de bedstee, die ook weer is betimmerd met schotten van oud eikenhout, is een krib voor de baby en een beddenkwast om je aan op te trekken. Ieder jaar werd de strozak (matras) opnieuw gevuld met vers stro. Men sliep halfzittend. Daar worden meerdere redenen voor genoemd: maagklachten, angst voor longontsteking en angst voor de dood. Wanneer de twee soorten bloed uit het hoofd en uit het lichaam zich zouden mensen, zou dat dodelijk zijn. De vaste kast naast de bedstee heet de spinde, oorspronkelijk gebruikt voor het bewaren van gedroogd voedsel, zoals erwten, bonen, gort en meel. Voor de bedstee staat een bedbankje. De vaste kast naast de bedstee hangt een kastje met kerfsnee versiering, bestemd voor kerkboeken en sigaren. Tegen de achterwand een pijpenrekje als huwelijkscadeau met snijwerk, de Neorococo buffetkast (uit de tijd van Koning Willem III) is uitgevoerd in bloemmahonie. De eikenhouten ladekast ertegenover is in Biedermeier stijl en wordt een chiffonnière genoemd. Oorspronkelijk voor het bewaren van stoffen die men altijd in voorraad had zoals de stof chiffon. De zogenaamde banjobarometer, gemaakt in Engeland is eind 19e eeuws. Het beeld van een Romeinse veldheer is van 1850 van Duitse makelij en uitgevoerd in gebronsd zink. De speeldoos is eind 19e eeuws. Aan de muur veel foto’s van Texelaars: de familie Buis, Kortenhoeven, Eelman en Koorn. Het portretje van Treintje Kuiper 1829-1877 is versierd met haarwerk voorstellende een treurwilg, gemaakt van het haar van de overledene. Boven de speeldoos hangt een postzegelcollage uit 1912. Deze is gemaakt door kleermaker E. Van Leersum uit Den Burg. Hij maakte zulke collages op bestelling, maar men moest wel zelf de postzegels leveren. Op tafel staat een theeservies, een theedoos en een koekdoos ingelegd met parelmoer. Ook staat er een koperen keteltje bij. Het theedrinken kwam pas in de loop van de 17e eeuw in gebruik. Toen de thee in het begin van de VOC-tijd uit China werd meegenomen werd het eerst gebruikt als middel tegen allerlei kwalen. Later werd theedrinken een heel ritueel met speciale Chinese serviezen. Men zette sterke thee in een klein potje, de trekpot en schonk er steeds heet water bij. De theeblaadjes werden in een kom, die bij het servies hoorde, aan tafel uitgespoeld. De thee werd ook wel in de diepe schoteltjes gegoten om het sneller te laten afkoelen. Onder de tafel en op diverse andere plaatsen in het huis vindt u stoofjes, te verwarmen met een vuurtest, olie, of heet water. De ruimtes werden toen nog niet verwarmd. Men kleedde zich in huis warm en zat en met de voeten op een stoof.

De kelder
In de kelder bewaarde men het voedsel. Het was de koelste plek in huis. In de nis is het nog iets koeler. Daar werd het vlees, ingezouten, gerookt, of onder vest gezet, bewaard. Ook stond hier het pekelvat. Er staan gres (hard aardewerken) potten waarin men inmaakte in zout, of inlegde in azijn. Gres neemt geen smaak aan net zoals glas. Suiker was duur, maar daar kon men wel de levensduur van confituren mee verlengen. Pas rond 1900 werd het Wecken uitgevonden. Genoemd naar de uitvinder Weck. Wecken deed men in glazen potten die in speciale Weckketels werden verhit. Groente en fruit konden ook onbewerkt een tijdlang in de kelder worden bewaard. De amfora’s zijn opgevist door vissers in de Waddenzee.

De achterkamer
In de tijd dat het huis de functie van een gasthuis had, was dit de huiskamer van de voogd. En ook nu is de kamer ingericht als huiskamer. Links van de deur staat een cilinderbureau in Empirestijl uit 1813. Op dit bureau staat een zeer kostbare tafelklok, waarop ook de maanstand en eb en vloed te Rotterdam zijn af te lezen. (De woonplaats van de eerste eigenaar). In de pijpenstandaard staan pijpen die aan het bezoek werden aangeboden. Vaste gasten hadden hun eigen pijp in het rek. Aan de muur twee miniatuurtjes, geschilderd op ivoor, voorstellende het echtpaar Verberne uit 1820. Boven de deur naar het voorhuis hangen de portretten van de bewoners van het huis rond 1900, de heer Kalis en zijn vrouw. Let in de bedstee op het bijzondere kussen met een fotoafdruk op stof uit 1890. Boven de bedstee drie Chinese borden uit de 18e eeuw. De metalen vuurmand met vuurkorf en vuurkleed was bestemd voor het warm kunnen voeden en verschonen van de baby. De luiers werden als er alleen een plasje was gedaan, gewoon gedroogd zonder steeds te wassen. Aan de muur een beddenpan voor het voorverwarmen van het bed. De kast is een linnenkast, uitgevoerd in eikenhout, daterend uit 1677 en op Texel gemaakt. In de kast liggen de pronkstukken van de familie. Sinds de tijd dat men verre reizen maakte ontstond het gebruik om mooie en bijzondere voorwerpen uit te stallen. Wie er een kast mee kon vullen was een rijk man. Aan de muur een Friese klok met opzetstukjes van blik. Bij het raam een kakstoel voor het kleine kind met piespot en stoofje. Een naaitafeltje gevuld met diverse antieke naaiattributen. De schouw is pas bij de renovatie geplaatst en is afkomstig van een boerderij in Berkhout. Het is een Zaanse schouw, een zogenaamde smuiger met de gebogen vorm. De tegeltableaus van de kanaries staan symbool voor de echte kanaries die men in de kamer had om koolmonoxide te signaleren. De bloemen verbeelden de voorjaarsschoonmaak en de koe en het paard het beroep van de man. De kachel is Deens. Het model, een kolenkachel, heet Lange Jan. Bij de schouw: kolenbakken, doofpotten en een koperen ‘appelketel’. (appel naar het Franse appelleren van het klepje dat kleppert als het water kookt). Aan de muur hangen houten schooltassen, waarvan een met kerfsnee versiering, getuigschriften van de lagere school en een tekening o.a. door een Franse soldaat voor zijn liefje Neeltje Cornelis uit Den Hoorn uit 1813. Boven de deur naar de keuken een schilderij van de tweede Texelse veerboot de ‘Dageraad’ 1920 door de Texelse schilderes Souwtje de Wijn. Links daarvan een tegeltableau van Utrechtse tegels in de kleur mangaan. De ronde tafel is een Biedermeiertafel. De stoelen zijn Mechels. De olielamp is uit de 2e helft van de 19e eeuw.

De keuken in de Oudheidkamer in Den Burg

De keuken
De keuken is grotendeels nog in de originele staat. Het hardstenen aanrecht dateert van het begin van de 18e eeuw. De pomp waarmee het reservoir met water uit de welpunt gevuld kan worden dateert uit de laatste helft van de 18e eeuw. Op het aanrecht staat een jardinière, een groente schaal (China 18e eeuws) die vakkundig gerepareerd is en naast twee petroleumstellen staat een waterfilter waarin het drinkwater over houtskool gezuiverd werd. Op de plank boven het aanrecht staan tinnen borden en kannen van 1600 tot 1700. De aardewerken vergieten noemt men gatepetielen. Dit soort aardewerk werd van Duitsland tot Friesland op deze manier gemaakt. De vuurplaats is zoals bij de bouw van het huis gebruikelijk was, maar is bij de restauratie betegeld met oude Friese bloemtegels. Rond 1900 gebruikte men een fornuis om te koken. Bij de vuurplaats staan diverse pannen. De grote is een graap voor het bereiden van eenpansgerechten van erwten en bonen, vlees en groenten van het seizoen. Op de pannen met hoog gerande deksel, de zogenaamde stoofpannen uit 1620, legde men hete kooltjes zodat er ook van boven worden verhit. Naast de vuurplaats hangen wafelijzers voor het in het vuur bakken van knijpkoekjes en wafels. Op de schouw een tinnen doopbord uit 1810. In de vitrine bij het raam staan serviesstukken van Rauenstein porselein, een Meissen servies en het zogenaamde lange lijzen servies. Er zijn koperen tondeldozen. Met een vonk uit vuursteen liet men de tondel (een zwam) gloeien. Zo kon men een pijp of sigaar aansteken. Bovenin de vitrine staat een glazen 'hoorn des overvloeds' om sigaren te presenteren. Het roken van tabak kwam pas in de VOC-tijd in zwang. Voorbeelden van diverse soorten pijpjes zijn onderin de vitrine te zien. In de kast onder de trap liggen onder andere een heel oud kookboek en diverse bak- en weegattributen. Middenin de kast staan twee zeldzame tinnen kannetjes uit 1650. Ze werden schapenkannetjes genoemd. Ze werden gebruikt om zieken en kleine kinderen uit te laten drinken. Boven de kast staan een koperen scheerbekken en tulbandvormen. Naast deze kast hangt een doek waarop het lied 'de lotgevallen van Kees' wordt afgebeeld. Dergelijke doeken werden gebruikt door rondreizende zangers die dramatische of sensationele gebeurtenissen bezongen. Ze werden ook gebruikt bij feesten en partijen. De coupletten werden aangewezen en het publiek kon meezingen. Door de vaak zeer droevige inhoud werd zo’n doek een smartlap genoemd. De tekst ligt voor de smartlap op de beschuitkist. Aan achtermuur hangt een glazenspuit. Deze werd in een emmer water gezet en zo kon men pompend de ramen natspuiten bij het ramenlappen. Achter de deur hangt er een slijpplank met bakje voor het zand om messen te slijpen, een Schwarzwälder schilderijklokje en een mangelbak met plank en stok. De mangelplank is versierd met Friese kerfsnede. Op de plank, gesneden door de aanstaande bruidegom, is te lezen: wask, schoon het, mangel het net. Als ’t avond wordt. Zo gaat te bed. Neeltje Jansdochter. Men wikkelde de iets vochtige stof om de stok en rolde er met de gladde kant van de plank stevig overheen om het te strijken.

De kruidentuin
In het midden staat een pomp op een welpunt en tegen de achtermuur van het huis is een put voor het regenwater. Achter de tuin is een oude Texelse schuur (boet) te zien. Destijds stonden de boerderijen en schuren tot in het dorp. In de tuin diverse stenen ornamenten: een koe van een slagerij, een wapen van de poort van het park naast de kerk, een grafsteen uit Oosterend en een stuk van de kerk uit het voormalige dorp De Westen. De stenen van de muurtjes langs de paden de kloostermoppen zijn ook afkomstig van de laatstgenoemde kerk. Over de geneeskrachtige kruiden en het gebruik daarvan kunt u meer lezen in een map die in het halletje aan de muur hangt.

Vingerhoedskruid in de kruidentuin van de Oudheidkamer in Den Burg De tentoonstelling From Texel with Love in de Oudheidkamer in Den Burg


De bovenverdieping
Op de bovenverdieping zijn diverse kostuums en toebehoren van de Texelse dracht en kleding uit eerdere periodes te vinden. Hier bevindt zich de vitrine met nieuwe schenkingen. In een van de ladekasten ziet u de brieven van de Texelse Aagje Luijtsen. Zij schreef ze aan haar man Hermanus Kikkert, gezagvoerder bij de VOC. Er zijn hier ook jaarlijks wisselende exposities.


Als ik alles gezien heb, loop ik naar buiten en terug naar mijn fiets. Het is nu een stuk rustiger. De markt is voorbij. Dat is ook de reden dat ik als ik mijn fiets heb opgehaald, dwars door het centrum fiets om naar het VVV-kantoor te gaan.

Fonteinsnol in natuurgebied de Dennen

Ik verlaat Den Burg en fiets vanaf de kruising van de Emmalaan naar de volgende kruising en steek daar de Pontweg over naar de Westerweg. Het is volgens mij harder gaan waaien en ik heb tegenwind, niet fijn. Tot aan de Bakkerweg fiets ik door. Volgens mijn plattegrond moet de Fonteinsnol zich aan het eind van die weg in natuurgebied De Dennen bevinden, maar ik kan het niet vinden. Ik fiets zelfs nog een stuk door, maar fiets toch weer terug. Het blijkt dat Fonteinsnol op een paddenstoel wel aangegeven is, maar die paddenstoel is vanaf de kant waar ik vandaan kwam amper te zien. Zoals gezegd fiets ik terug naar de Rozendijk en hier op de hoek zie ik in het bos een bord. Mijn fiets parkeer ik tegen een boom. Het is klimmen naar boven, eerst al om bij de uitzichttoren te komen en vervolgens om boven op de toren te komen. Boven valt het uitzicht mij tegen. Zeker voor de moeite die ik ervoor heb moeten doen om dit uitzichtpunt het vinden. De sparren belemmeren het uitzicht over het eiland. Tussen de boomtoppen door zie ik nog wel iets, maar verder zijn het vooral boomtoppen. Ik klim weer naar beneden en met de fiets aan de hand loop ik naar het fietspad. Het fietspad naar De Koog loopt dwars door de bossen tot aan Ecomare en daarna door naar De Koog. Rond Ecomare is het druk. Mensen kijken ook erg slecht uit als ze in ene zonder aanwijzing met veel mensen achter zich dwars op het fietspad gaan staan, dan wordt er druk gebeld met de fietsbel en vol in de remmen geknepen om ongelukken te voorkomen.

Ik ben om ongeveer 16.45 uur terug in De Koog. Bij de Jumbo supermarkt doe ik een paar boodschappen.

Ik fiets terug naar het hotel. Ik moet eerst eventjes zitten. Ik lees het nieuws op internet en stap daarna onder de douche.

Als ik fris en fruitig onder de douche vandaan stap, maak ik mijn garnalensalade klaar en eet ik deze heerlijk op. Na het eten is het tijd om mijn e-mail te checken, mijn spullen op te ruimen en dit reisverslag te typen. Daarna surf ik nog wat op internet, maak ik me klaar voor de nacht en lees een stukje in mijn boek voor om 22.40 uur het licht uitgaat.

 

Het weer: zwaar bewolktzwaar bewolkt en af en toe een beetje zon; ± 22° C


 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Op dag 5 van mijn verblijf op Texel maak ik een wandeling door Den Burg, beklim ik toren van de Burghtkerk, breng een bezoek aan de Oudheidkamer. Ook beklim ik in natuurgebied De Dennen Fonteinsnol. Alles over de vijfde dag van mijn verblijf op Texel lees je hier. Lees je mee? #texel #nederland #waddeneiland #reisverslag #denburg #deburghtkerk #oudheidkamer #museum #dedennen #fonteinsnol #jtravel #jtravelblog #wandelen

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment