Header Zuid-Afrika & Namibië / Copyright © JTravel.nl

Dit is voor toeristen een nog vrij onbekend Himbadorp. Hier worden veel Himba weeskinderen opgevangen. Het dorp is in het jaar 2000 door Jaco Burger opgezet. De Herero bevolking en de Himba's exploiteren nu samen het toeristische deel van het dorp.

Otjikandero Himba Orphanage Village ligt aan de rechterkant van de weg, ongeveer 24 kilometer vanaf Kamanjab in de richting van het dorp Outjo.

In 1999 werd met het Otjikandero Himba Orphan Village Project gestart toen Jaco Burger naar Kaokoland verhuisde om hier te werken en te leven met de lokale Himbastam. Hij had hier zijn echtgenote Mukajo ontmoet. Als gevolg van leukemie kon Mukajo geen kinderen krijgen, maar als de laatste koningin in haar bloedlijn van de Ovahimba's en rekening houdend met haar grote liefde voor kinderen, die ze wanhopig graag wilde, starten ze samen het Himba Orphan project en trouwden volgens de traditionele Himba ceremonie. Het is vrouwen in de Ovahimba traditie niet toegestaan om alleen kinderen te krijgen, tenzij ze getrouwd zijn. Jaco besloot om met de Ovahimba in Kaokoland te leven en hij werd door de Ovahimba en de Chiefs opgenomen in hun stam. Hij heeft een Himba moeder met wie hij een paar jaar samenleefde en die hem in staat stelde om hun taal te leren. Jaco heeft nu drie vrouwen en 34 kinderen en 16 Himba bijvrouwen (met inbegrip van hun eigen kinderen, tussen de 4 en 8 kinderen per Himba bijvrouw).

In het dorp wordt uitleg gegeven over de levenswijze van de Himba's. De vrouwen van de Himba's hebben een roodbruine huidskleur. Deze roodbruine huidskleur komt van gemalen okra (rode steen) dat vermengd wordt met een mengsel van geitenvet en kruiden. Dit mengsel wordt op de huid gesmeerd en beschermd o.a. tegen zonnebrand. Deodorant gebruiken de vrouwen niet. Hier hebben ze rook met geurstoffen uit planten voor. Alle delen waar ze vaak zweten en ruiken, wordt met de rook behandeld. Ook de edele delen van de vrouw. Ze hebben hier totaal geen schaamte voor (ze weten ook niet beter). U kunt door het dorp lopen dat bestaat uit hutten van houten stammen, leem en een rieten dak. Op een afgebakend terrein lopen geiten. Vee is de rijkdom van de Himbastam. In het dorp hebben ze tientallen geiten. Sieraden zijn belangrijk voor de Himba's. Iedereen draagt een ketting om hun nek. Op het einde van het bezoek gaan de vrouwen in een kring zitten en proberen de sieraden aan de toeristen te verkopen.

Veelal zijn er tijdens een bezoek vooral vrouwen. De meeste mannen zijn aan het werk in de omgeving en verblijven bij hun werkgever. Als de temperatuur het toestaat lopen de Himba vrouwen topless rond. Het ontvangen geld voor de tours naar het Himba Project gaan in een trust die hoofdzakelijk wordt gebruikt voor voedsel en andere benodigdheden. Als de bewoners van dit dorp ziek worden en de traditionele geneeskunde niet werkt, gaan ze naar een eigen huisarts. Elke maand worden de kinderen door een arts nagekeken en soms krijgen ze inentingen tegen welvaartsziekten, gezien de hoeveelheid contacten die zij hebben met westerse toeristen. Ook ondersteunt het Otjikandero Himba Orphan Village project aanverwante Himbafamilies die worstelen met de problemen van het vee. Het project helpt bij de betaling van vergoedingen voor vervoer en andere kosten die zich kunnen voordoen. De gezinnen krijgen ook ondersteuning in de vorm van vlees en maïsmeel, vooral als er begrafenissen of andere familiefeesten in Kaokoland zijn. Het project geeft momenteel tien gezinnen in Kaokoland steun.

Himbavrouw in Otjikandero Himba Orphanage Village Himbavrouw in Otjikandero Himba Orphanage Village

Himba's:
De Himba (of Ovahimba) is een bevolkingsgroep dat leeft in het noordwesten van Namibië. Ze bevolken een deel van de regio Kunene, het gedeelte dat bekend is onder de naam Kaokoveld, dat ligt ten zuiden van de Kunene-rivier. De Himba’s zijn nomaden en leven voornamelijk van het vee. Ze zijn nauw verwant aan de Ovazemba en de Herero. Hun taal Zemba is vrijwel identiek aan de Otjiherero, de taal van de Herero-bevolking. De Himba’s hebben tijdens de koloniale overheersing van Zuid-Afrika in afzondering geleefd en leven in het begin van de 21e eeuw nog steeds grotendeels op traditionele wijze. Het is een nomadisch volk. Ze trekken met hun koeien en geiten door het land. Daarnaast verbouwen ze maïs waar ze maïspap van maken. Het voedsel van de Himba's bestaat voornamelijk uit melk met meel erin. Groente eten ze als het beschikbaar is. Af en toe wordt er een dier geslacht. Elk onderdeel van het geslachte dier wordt opgegeten. Koeien worden alleen geslacht bij bijzondere gelegenheden, bijvoorbeeld bij een huwelijk, maar ook bij een begrafenis. Voor de Himba's is hun uiterlijke verschijning heel erg belangrijk. Het uiterlijk zegt iets over de plaats in de groep en de fase van haar/zijn leven. Als de kinderen tien jaar zijn worden bij zowel de jongens als de meisjes de twee voortanden in de onderkaak eruit geslagen met een stok en een steen. Dit is een Himbatraditie waarvan de herkomst onduidelijk is. De meisjes dragen hun haar in twee vlechten over hun voorhoofd; in de puberteit vlechten ze hun haar in kleine staartjes die ingesmeerd worden met geitenvet en oker. Getrouwde vrouwen dragen daarnaast een kleine kroon van geitenvel op hun hoofd. Huwbare Himba jongens zijn herkenbaar aan een gebogen staartje omhoog. De Himba-vrouwen wassen zich nooit, ze smeren zich in met otjize, een mengsel van geitenvet, kruiden en oker. Door de oker krijgen de vrouwen de typische rode kleur. Het mengsel beschermt hen tegen de zon. Sieraden zijn heel belangrijk voor de Himba's. Ze worden gemaakt van schelpen, leer en koper. Het belangrijkste sieraad voor de Himba-vrouwen is de ohumba, een schelp die aan een ketting om hun nek hangt. Zowel de mannen als de vrouwen dragen weinig kleding. De traditionele kleding is gemaakt van huiden van geslachte dieren. De Himba's verdienen tegenwoordig geld bij door zich, tegen betaling uiteraard, te laten fotograferen door toeristen. De overheid van Namibië werkt heel hard om de infrastructuur van het land te verbeteren. De Himba's zullen hierdoor minder dan voorheen in afzondering leven. Als gevolg daarvan wordt hun traditionele levenswijze meer en meer beïnvloed door andere culturen. Dit wordt ook door de overheid bevorderd. De kinderen mogen in het voortgezet onderwijs niet in de traditionele kledij naar school. De kinderen die willen doorstuderen worden daardoor gedwongen hun traditionele kleding af te leggen.

Een andere bedreiging voor de Himba's vormt een voorstel om een nieuwe dam bij de plaats Epupa in de Kunene-rivier te bouwen. Als dit doorgaat zullen de (cultuur)historische plaatsen als begraafplaatsen van de Himba's en dorpen onder water komen te staan. De Himba's hebben een eigen, in de westerse wereld niet gebruikelijke, metafoor voor tijd. De tijd is als een rivier die langs stroomt. De toekomst ligt achter hen, want dit gedeelte van de rivier is nog niet langs gestroomd. Het verleden ligt voor hen, want dit is de rivier die langs gestroomd is en dus zichtbaar.

De Himba's kennen een verwantschap gebaseerd op bilaterale afstamming. De clan wordt geleid door de oudste man van de clan. De zonen leven in de clan van hun vader en als de dochters trouwen, gaan ze wonen bij de clan van hun man. De verdeling van rijkdom wordt door de matriarch bepaald. Een zoon erft niet zijn vaders vee maar het vee van de broer van zijn moeder.


Voor meer foto's van Otjikandero Himba Orphanage Village, zie: foto's Otjikandero Himba Orphanage Village.



Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


Tijdens een rondreis door Namibië mag een bezoek aan een Himba dorp niet ontbreken. Dit is een totaal andere wereld maar een interessante. Ik bezocht Otjikandero Himba Orphanage Village. Meer over de Himba's in dit dorp lees je op mijn website. Lees je mee? #himba #otjikanderohimbavillage #namibie #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment