Header Doorwerth en Bunnik / Copyright © JTravel.nl

Dinsdag 30 januari 2018 vertrek ik voor twee dagen naar Doorwerth. Ik verblijf gedurende één nacht in een Fletcher Hotel. Ik bezoek tijdens deze twee dagen twee musea, nl. Kasteel Doorwerth in het Gelderse Doorwerth en het Waterliniemuseum in het Utrechtse Bunnik.

Om 10.30 uur vertrek ik in de richting van Doorwerth. Tijdens een aanbiedingsperiode van de Fletcher Hotel Groep heb ik hier een hotelkamer geboekt. De reis naar Doorwerth gaat voorspoedig. Omdat ik nog niet bij het hotel kan inchecken, bezoek ik eerst Kasteel Doorwerth. Bij aankomst valt op dat het omliggende water van de rivier de Rijn wel heel erg hoog staat. Na het laten zien van de museumkaart en het opruimen van de jas en tas in de gratis kluisjes, loop ik het kasteel in.

Kasteel Doorwerth op 30 januari 2018

De eerste ruimte die ik bezoek is de keuken van het kasteel. Er wordt uitleg gegeven over dat wat er te zien is. In elke ingerichte kamer is deze uitleg te lezen. Na het bezoek aan de mooi ingerichte keuken bezoek ik de kelders waar het lekker koel is. Hier wordt echt van alles bewaard, van aardappelen tot aan dode dieren, zoals fazanten en hazen.
In de zaal is een grote oude landkaart te zien. Er staat een tafel met een tweetal stoelen en er hangen schilderijen aan de muur. De tafel staat voor een haardpartij. Er zijn in deze ruimte verschillende nissen waar je naar buiten kunt kijken. Een ruimte verder is de bedkamer. Deze ruimte is ingericht naar het voorbeeld van schilderijen uit de 17e eeuw. Ook hier is weer een mooie haardpartij en een tafel. Dit keer liggen er allerlei voorwerpen op de tafel. Ook is het bed te zien, alleen hangt het gordijn er om heen dicht, waardoor niet te zien is hoe het bed is opgemaakt. In de volgende ruimte, de eetkamer, staat de tafel gedekt. Er hangen verschillende schilderijen in deze ruimte. Het is in sommige kamers moeilijk foto's maken omdat de koorden direct bij de ingang hangen waardoor je veel van de ruimtes niet in kunt om details te bekijken. Door de trofeeëngang met koppen van geschoten wilde dieren, zoals de gemsbok (oryx), de eland, het edelhert en de bizon kom ik in een ruimte waar een deeltentoonstelling met vaandels, harnassen en wapentuig te zien is. Als je het wilt kun je je hier ook als een ridder uitrusten met harnas en zwaard. Eén van de deeltentoonstellingen gaat over de jacht. Er is aandacht voor de jachttrofeeën in de vorm van opgezette dieren, zoals de valken en wilde zwijnen. De torenkamer is een hele lichte kamer, dit komt door de lichtinval door de ramen.
Met de steile trap loop ik naar boven waar de geschiedenis van het kasteel en de inwoners in een film wordt verteld. Boven is ook een deeltentoonstelling over de bosbouw te zien, met allerlei voorwerpen die de boswachters en andere werkers in de bossen gebruiken. In de hal op de bovenste etage zijn opgezette vogels te zien. Er zijn foto's te zien die de geschiedenis van het kasteel laten zien. Na de Tweede Wereldoorlog was er niet heel veel meer over van het kasteel. Dit komt door de vele beschietingen in de buurt van Arnhem. Maar het kasteel is herbouwd en nu toegankelijk voor bezoekers. Aan het eind van de wandeling door het kasteel staan we oog in oog met een oryx (gemsbok), een leeuw en een beer. Voor ik terugkeer in de museumwinkel en de garderobe is de laatste ruimte die we zien de gevangenis. Door een luikje zie je de gevangene zitten.

Hoogwater in de rivier de Rijn bij Kasteel Doorwerth op 30 januari 2018

Ik heb het kasteel van binnen gezien en loop langs een hele oude acacia. Deze is zo oud, dat de boom aan alle kanten ondersteund moet worden, anders valt die van ouderdom om. Ik maak een wandeling om het kasteel. Door de vele regen is het overal heel smerig, maar de eerste tekenen van naderend voorjaar zijn zichtbaar, de sneeuwklokjes bloeien al. Wat opvalt bij het kasteel is de hoge waterstand van de Rijn. Het water heeft zelfs veel weilanden doen overlopen. In de verte is de stuw van Driel te zien. Het levert mooie plaatjes op, want het weer is vandaag fantastisch, wel koud maar het zonnetje schijnt. Er loopt een pad door het landschap maar die houdt abrupt op omdat een deel onder water staat, waardoor wandelaars, zonder laarzen, zoals ik, er niet langs kan. Een fietser die het later wel probeert, komt wel aan de overkant. De ironie wil dat er ergens een bordje staat dat zegt dat een weiland waar ik op uitkijk een oud erf is. Wat nou weiland, het is een watervlakte. Het hele stuk staat volledig onder water. Gelukkig is er in het verleden een dijk om het kasteel aangelegd waardoor het kasteel nu binnen droog blijft. In de moestuin van het kasteel is nu niet veel te zien, dat is de reden dat we de moestuin ook niet bezoeken. Een dikke boom ligt in de sloot, die is waarschijnlijk met de laatste storm half januari 2018 met wortel en al omgevallen en in de sloot terecht gekomen.

Na mijn bezoek aan Kasteel Doorwerth ga ik naar het Fletcher Hotel in Doorwerth. Bij de receptie check ik in en krijg ik een sleutelkaart en een voucher voor het ontbijt voor morgenochtend. Ik hebben kamer 213. Dit is (klinkt in mijn oren onlogisch) op de eerste etage. Met de lift ga ik naar de etage waar ik verblijf. De kamer is standaard met twee éénpersoonsbedden en een grote poef aan weerszijden als nachtkastje. Verder nog een bureau met de televisie en een kofferrek. De kamer bevindt zich aan de voorkant met uitzicht op de parkeerplaats. De badkamer is basic met een wastafel en bad. Wat opvalt is dat hier maar een handdoek per persoon ligt. Later blijkt dat er nog een extra handdoek in de kast ligt direct naast de toegangsdeur.

De kamer in het Fletcher Hotel in Doorwerth Zonsondergang vanaf een uitkijktoren niet ver van Kasteel Doorwerth op 30 januari 2018

Al snel loop ik weer naar buiten, in eerste instantie om een stukje te lopen door de bossen, maar ik zie dat er mooie rode zonsondergang is. Bij de uitzichttoren nabij Kasteel Doorwerth bekijk ik vanaf boven naar de schitterende zonsondergang. Als de zon onder is en het bijna donker is, ga ik eerst eten en dan terug naar het hotel.

De volgende morgen ben ik veel te vroeg wakker en ik heb niet goed geslapen. Na het ochtendritueel loop ik voor het ontbijt naar beneden. Het ontbijt is hetzelfde als in veel hotels. Er zijn verschillende broodjes, croissants, yoghurt, fruit, muesli, ontbijtgranen, koffie, thee en sap. Na het ontbijt haal ik mijn spullen en checken uit. Het is al weer tijd om te vertrekken. Bij de receptie moet de toeristenbelasting nog betaald worden en het kamerpasje ingeleverd worden. Buiten gekomen is het gelukkig droog maar onderweg begint het heel hard te regenen.

Ik bezoek het Waterliniemuseum in Bunnik. Het regent op het moment dat ik bij het museum aankom. Het is op dat moment onmogelijk om foto's van de ingang tot Fort bij Vechten te maken. In dit fort is het Waterliniemuseum gevestigd. Wat opvalt is dat er op de boomstammen die bij het fort liggen, nog altijd paddenstoelen groeien. Schijnbaar gedijen die heel goed met dit natte weer. Dit museum is ook weer gratis toegankelijk met de museumkaart. Dit is sinds begin 2018 het geval. Ik krijg bij de kassa een polsbandje om. Deze is nodig om te scannen waardoor je per telefoon of op een andere manier informatie krijgt.
Het begin van het rondje door dit museum is bij een kaart die i.p.v. verticaal horizontaal hangt, dat heeft alles te maken met de grootte van de kaart. Op deze kaart is de volledige Hollandse Waterlinie te zien. Hier staat ook de eerste telefoon die je kunt gebruiken tijdens de rondleiding. Om verder te komen moet je je postcode invoeren om informatie te krijgen. Dit wordt de hele route onthouden, waardoor er af en toe gerichte informatie tot je komt over een deel van de waterlinie in de buurt waar je woont.

De boerin in het Waterliniemuseum in Bunnik op 31 januari 2018

Het Waterliniemuseum is een interactieve ontdekkingstocht waar ik van alles te weten kom over de waterlinies. Nederland heeft zichzelf jarenlang verdedigd door slim gebruik te maken van water. Een waterlinie is een uniek en typisch Nederlands verdedigingssysteem. De verdediger maakt gebruik van aaneengesloten onder water gezette polders en vestingwerken. In een ruimte staan vilten figuren met een projectie in het gezicht en wordt door (prins) Maurits vertelt over het briljante idee dat hij in 1589 kreeg, vertelt een boerin haar persoonlijke leven tijdens een ramp en laat een soldaat je de zwakke plekken van de linie, Ingenieur Kraijenhoff legt uit waarom de waterlinie werd verplaatst en een werkman laat zien onder welke zware omstandigheden hij moest werken met het sjouwen van stenen. Buiten is een maquette te zien van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Voor de liefhebbers is er een virtuele parachutesprong boven de waterlinie. Je word hier in een bakje gezet en vastgemaakt door één van de rondleiders en dan ga je daadwerkelijk omhoog met die stoel en die stoel beweegt ook heen en weer. Als ik het museum heb bekeken en weer bij de kassa ben, om het polsbandje in te leveren, wordt mij verteld dat er een tentoonstelling is met foto's uit de Eerste Wereldoorlog. De medewerker neemt me mee naar buiten en bij één van laatste ingangen wordt voor mij de toegang tot deze tentoonstelling geopend. Er wordt uitgelegd dat de foto's door een 3D bril te zien zijn, deze krijg ik van de medewerker.
Tijdens deze tentoonstelling, Front 14-18, worden foto's van Karl BuShoff en Otto Mötje getoond. De foto's tonen de Eerste Wereldoorlog door de ogen van twee frontsoldaten. De foto's tonen dat dit een gruwelijke oorlog het is geweest. Het is geweldig om deze foto's op deze manier in 3D te zien. Er zijn naast de foto's ook een paar camera's uit die tijd te zien. In één van de ruimtes wordt getoond hoe het in die tijd ging met de berichtgeving aan het front, nl. met postduiven. Een eeuw geleden was er natuurlijk nog geen internet en televisie en telefoons waren er ook amper. Er is zelfs een breipatroon van een bivakmuts te vinden, deze werd tijdens de oorlog door vrouwen gemaakt om de soldaten de winter door te helpen. Het breipatroon is te koop in de museumwinkel.
Na het zien van deze fototentoonstelling in een schitterende ruimte loop ik naar buiten, aangezien het droog is, loop ik nog een stukje om de tentoonstellingsruimte heen. Boven heb ik een mooi uitzicht op de maquette die ik ook al vanuit het museum hebben gezien. Het is vies en glad boven. Als ik weer veilig beneden ben, loop ik terug naar de ingang. Op de grote parkeerplaats staan aan de rand allemaal lelijke eendjes. Deze auto's zijn te huur.

 

Dit artikel bevat een affiliate link. Wat een affiliate link inhoudt, vertel ik u in het artikel Disclaimer.

 

Volg JTravel op Facebook, Instagram, Twitter, Pinterest en Bloglovin’.

 

Bewaar op Pinterest


In januari 2018 bracht ik een bezoek aan Doorwerth en Bunnik. Ik overnachtte in een Fletcher Hotel in Doorwerth. Mijn belevenissen lees je hier. Lees je mee? #doorwerth #kasteeldoorwerth #fletcherhoteldoorwerth #waterliniemuseum #bunnik #jtravel #jtravelblog

 

Deel dit artikel

Reacties mogelijk gemaakt door CComment